บทที่ 17 นั่งสมาธิอยู่ดี ๆ ก็ถูกลูกหลง
แม้เมิ่งฝานจะเพิ่งได้ทัศนาเพลงกระบี่วารีคลั่งจากหลิวเยียนผิงเพียงไม่กี่คราเมื่อวานนี้ ทว่ายามนี้เขากลับบรรลุแจ้งและซึมซับแก่นแท้ของมันได้อย่างละเอียดลึกซึ้งมิต่างจากผู้ฝึกปรือมานับปี
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขากลับไปยังหอศาสตราเพื่อเริ่มวางรากฐาน ‘หมื่นกระบี่คืนสำนัก’ เขาได้ทำการวิเคราะห์และสกัดจุดเด่นของกระบวนท่าต่าง ๆ อย่างไม่รู้จบ ซึ่งรวมถึงการ ‘ยกระดับ’ เพลงกระบี่วารีคลั่งนี้ให้ก้าวล้ำขึ้นไปอีกขั้นในห้วงความคิดของเขาเอง
หลิวเยียนผิงวาดกระบี่จู่โจมสามท่วงท่าติดต่อกันอย่างรวดเร็ว
กระบี่แรก... ถูกเมิ่งฝานสกัดไว้อย่างสงบนิ่ง
กระบี่ที่สอง… เมิ่งฝานเบี่ยงกายหลบเลี่ยงไปได้อย่างหวุดหวิดแต่ดูพริ้วไหว
กระบี่ที่สาม… นางถูกเมิ่งฝานแทงกระบี่สวนกลับเข้าที่กลางตัวดาบอย่างแม่นยำจนเสียจังหวะ
เหตุการณ์นี้ทำให้เพลิงโทสะในใจของหลิวเยียนผิงลุกโชน ความรู้สึกอยากเอาชนะพุ่งพล่านจนถึงขีดสุด!
