หากเห็นเช่นนี้แล้ว… ยังจะมีผู้ใดกล้าสบประมาทว่าเมิ่งฝานเป็นเพียง ‘รากปราณระดับขยะ’ ได้อีกรึ?
ขณะเดียวกัน กลางโถงใหญ่ของหอศาสตรา หลิวเหว่ยกลับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความอึดอัดใจ
ทุกครั้งที่วาดกระบี่ออกไป เขารู้สึกได้ถึงความติดขัดมิลื่นไหล ทว่าต่อให้เพียรพยายามเพียงใด เขาก็ยังมิอาจค้นพบต้นตอของปัญหาได้เสียที
ตามกฎของสำนัก ศิษย์สายนอกที่ติดทำเนียบห้าสิบอันดับแรก จะได้รับสิทธิ์เลือกรับกระบี่ฟรีเพียงเล่มเดียวเท่านั้น
หากคิดจะสับเปลี่ยนกระบี่ในภายหลัง จำต้องจ่ายหินปราณถึงสามก้อน... ด้วยเหตุนี้ การเลือกกระบี่คู่กายครั้งแรก หลิวเหว่ยจึงต้องรอบคอบและระมัดระวังเป็นที่สุด!
“มิทราบว่ามีสิ่งใดมิต้องใจรึ?” เมิ่งฝานเอ่ยถามหลิวเหว่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
หลิวเหว่ยพยักหน้ายอมรับก่อนกล่าวว่า “ข้าพยายามเลือกกระบี่มาหลายเล่มแล้ว รู้สึกว่าเล่มนี้ดูจะเข้ามือที่สุด ทว่ายามร่ายรำจริงกลับรู้สึกติดขัดพิกล ราวกับมีบางสิ่งบิดเบี้ยวอยู่ภายในแต่กลับมองมิออกว่าเป็นเพราะเหตุใด”
