มเหล่านี้ เพื่อติดตามว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน แต่เราก็ยังไม่สามารถจับตาดูพวกเขาได้” นาธานกล่าว“นี่คือคำสั่ง ไม่ใช่คำขอ”
*****
ในขณะเดียวกัน เลย์ล่าก็ยังคงกังวลเรื่องควินน์ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาน่าจะผ่านประตูมิติไป ความกังวลของเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
“ไม่ต้องกังวลมากเกินไป” เอรินกล่าว“ถ้าวอร์เดนอยู่กับเขา เขาจะปกป้องเพื่อนของเขาแน่นอน เว้นแต่พวกเขาจะผ่านประตูมิติสีแดงไปน่ะนะ”
แต่เธอกังวลมากกว่าว่าวอร์เดนอาจถูกใช้เป็นเสบียงฉุกเฉินระหว่างการเดินทางมากกว่าสิ่งอื่นใดหากไม่มีอาหารหรือน้ำติดตัวไปด้วย บางทีควินน์อาจจะดูดเลือดเขาจนแห้ง
ขณะที่พวกเขากำลังเดินผ่านโถงทางเดิน พวกเขาสังเกตเห็นกลุ่มนักเรียนกำลังซุบซิบกัน และขณะที่พวกเขาเดินผ่านไป พวกเขาได้ยินชื่อวอร์เดนถูกกล่าวถึง
“คุณว่าอะไรนะ?” เลย์ล่าถาม“ช่วยพูดซ้ำอีกครั้งได้ไหม?”
เด็กสาวดูประหม่าเล็กน้อยเมื่อเลย์ล่าเข้ามาประชิดตัว“เราแค่กำลังคุยกันเรื่องนักเรียนที่หายไปเจ้าดัมโบ้คนนี้มีความสามารถในการได้ยินขั้นสูง และได้ยินการประชุมบอกว่าวอร์เดนติดอยู่บนดาวเคราะห์ประตูมิติสีแดง”
หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น เลย์ล่ารู้สึกว่าความดันโลหิตของเธอพุ่งสูงขึ้นทันที
“แย่จัง บางทีฉันไม่น่าพูดจาเป็นลางเลย” เอรินกล่าว
“คุณจำอะไรได้อีกไหม ชื่อดาวเคราะห์ หรือมีนักเรียนคนอื่นไปด้วยไหม?” เอรินกล่าวขณะเขย่าตัวดัมโบ้ที่ยืนอยู่ข้างๆ นักเรียนหญิงคนนั้น
“เอ่อ ใช่
