ทว่าหากจะพิจารณาอีกแง่หนึ่ง ตัวเขากับหวางจื๋อซื่อก็หามีความแค้นฝังลึกต่อกันไม่ เหตุใดอีกฝ่ายถึงต้องทุ่มเทแผนการเพื่อกลั่นแกล้งเขาถึงเพียงนี้?
เรื่องนี้… เขาจะต้องหาโอกาสสืบสาวความจริงให้กระจ่างแจ้งให้ได้!
เวลาล่วงเลยไป ศิษย์พี่หลัวเริ่มแจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับหอศาสตรา รวมถึงกฎระเบียบและภาระหน้าที่ต่าง ๆ ที่ศิษย์เฝ้ากระบี่พึงกระทำอย่างเคร่งครัด
ไม่นานนัก สุริยันก็เริ่มคล้อยต่ำลาลับขอบฟ้าทิศตะวันตก
ศิษย์พี่หลัวบรรจงปิดประตูบานใหญ่ของหอศาสตราลง ก่อนจะหันมากล่าวกับเมิ่งฝานด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เมื่อถึงยามนี้ของทุกวัน หอศาสตราจะปิดตายห้ามผู้ใดผ่านเข้าออกเด็ดขาด นี่คือกฎเหล็กที่ไม่ว่าใครก็มิอาจละเมิด ต่อให้เจ้าสำนักมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าก็ไร้ข้อยกเว้น!”
แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงคำกล่าวอ้างตามกฎเกณฑ์เท่านั้น
เพราะหากท่านเจ้าสำนักมาเยือนจริง ๆ จะมีผู้ใดหน้าไหนกล้าขัดขวางมหาบุรุษผู้นั้นกันเล่า?
หลังจากลงกลอนประตูใหญ่เรียบร้อย ศิษย์พี่หลัวจึงนำทางเมิ่งฝานไปยังห้องหับแห่งหนึ่ง ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้เป็นที่พักพิงของเขา
