พุเย็นที่ใสสะอาด สายน้ำหลั่งรินซัดเข้ารดกายธรรมที่เพิ่งประกอบขึ้นใหม่ของลวี่หยาง
“ฮู่ว์”
เพียงชั่วอึดใจ สีหน้าซีดขาวของลวี่หยางก็พลันฟื้นคืนพลัง กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง สายตาที่ทอดไปยังโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝู เต็มไปด้วยความหวาดเกรง
นั่นคือสิ่งใดกัน…
ลวี่หยางมั่นใจ นั่นมิใช่ ความอัศจรรย์แห่งตำแหน่งมรรคผลของทองคำในเครื่องประดับมิใช่ภาพลักษณ์ หากแต่เป็นวิชาระดับสูงที่หลอมแยกจากตำแหน่งมรรคผล!ไม่เพียงแข็งแกร่ง หากยังทรงฐานะสูงส่ง!
หากมิใช่เช่นนั้น ก็ไม่มีทางทะลวงผ่านจารึกสวรรค์ที่เขาจัดวางขึ้นได้ง่ายดาย เพราะตามเหตุผลแล้ว ฝ่ายตรงข้ามไม่ควรสัมผัสเขาได้เลย
แต่…เช่นนี้แหละถูกต้อง!ถึงแม้เฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินจะเคยบอกว่า การประลองระหว่างเจินจวินดูที่ตำแหน่งมรรคผล แต่ด้วยความรู้ความสามารถเพียงเท่านั้นหรือจะเข้าใจได้จริงโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูต่างหากที่เป็นเจินจวินรุ่นเก๋า ที่แท้จริงแล้วต้องเรียนรู้จากนาง
คิดถึงตรงนี้ จิตใจลวี่หยางพลันร้อนรุ่ม
ในสายตาของเขาโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูได้กลายเป็นขุมทรัพย์ใหญ่ ปรารถนาจะได้แก่นแท้ทองคำของนาง เพื่อเรียนรู้ความรู้นั้นอย่างแท้จริง
น่าเสียดาย แก่นแท้ทองคำของเจินจวินมรรคผลโอสถทองคำมิใช่ง่ายจะได้มา ยิ่งยากยิ่งนักที่จะสรุปผล
เจินจวินกับการวางรากฐานนั้นมิใช่สิ่งเดียวกัน แก่นแท้ทองคำของการวางรากฐานอาจมีเพียงหนึ่งเสี้ยว ทว่าของเจินจวินนั้นผสานกับวิญ
