นลวง สุดท้ายก็คือมรรคผลนอกรีต ต่อให้พรสวรรค์เจ้าล้ำเลิศ ก็ยากจะหุงข้าวไร้ข้าวสาร”
ถ้อยคำยังไม่ทันสิ้น รัศมีพลันตกลง!
เพียงชั่วพริบตา ร่างกายของบรรพชนถิงโยวสั่นสะท้าน ถูกบังคับฉีกกระชากออกจากสภาพว่างเปล่าไร้สิ่งรุกราน ที่สวรรค์ไร้กังวลครอบคลุมอยู่!
เป็นเพียงการกดข่มด้วยฐานะตำแหน่งล้วนๆ!
ยามนั้น เพียงเห็นเบื้องหลังของโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูปรากฏของวิเศษสามชิ้น ล้อมเป็นวงกลม แผ่รัศมีรุ่งโรจน์ ทำให้สภาพของนางสูงส่งอย่างไม่เคยมีมาก่อน
“บังคับให้ข้าสำแดงวิชาเซียน เช่นนั้นย่อมไม่มีผู้ใดหนีพ้น”
“อมิตาภพุทธะ…วันนี้ข้าจะส่งพวกเจ้าทั้งหมดไปเฝ้าพระผู้เป็นเจ้า! วันหน้าเบื้องหน้าพระผู้เป็นเจ้า ย่อมมีบัลลังก์ดอกบัวสำหรับพวกเจ้า ถือเป็นการสำเร็จผล”
“ตูม!”
เสียงดังสนั่นอีกครั้ง ร่างของโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูพลันหายวับ ราวก้าวข้ามกาลเวลา ปรากฏตรงหน้าลวี่หยางอีกครั้ง
ท่วงท่านางสงบนิ่ง มั่นใจเต็มเปี่ยม ที่สุดแล้ว หากไม่ใช่เพราะบรรพชนถิงโยวและซั่วฮ่วน ขัดขวางการโจมตีต่อเนื่อง ลวี่หยางคงถูกทำร้ายต่อเนื่องจนต้องหลงใหลในความมืดมิดและกลับชาติมาเกิดไปแล้ว ยามนี้ย่อมไม่ต่าง เขาเพียงเป็นเจินจวินหน้าใหม่เท่านั้น…
“ซ่า ซ่า!”
เสียงลมหวีดหวิวดังขึ้นจากปลายนิ้วของโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูทำให้นางชะงักไปชั่วขณะ เพราะครานี้ นางกลับมิได้สัมผัสถูกเป้าหมาย
เป็นไปได้อย่างไร!
จนถึงยามนี้ แววตาของโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั
