อเสื้อด้านหลังของนางไว้ได้จำกัดขอบเขตการเคลื่อนไหว ทำให้นางได้แต่ซอยเท้าถี่ๆ ตัวเอนไปข้างหน้าแต่กลับเดินวนอยู่ที่เดิม ต่อให้พยายามชะเง้อคอเพียงใดก็มิอาจเห็นทัศนียภาพในบ่อได้
แมวตัวนี้ก็นับว่าแปลกประหลาดนัก
แม้จะถูกนักพรตดึงรั้งไว้ แต่นางกลับมิได้ขัดขืนสะบัดมือเขาออก และก็มิได้ละทิ้งความตั้งใจที่จะมุ่งหน้าไปปากบ่อ ทำได้เพียงยอมให้เขาดึงไว้เช่นนั้น ส่วนตนเองก็ซอยเท้าถี่วนไปมาอยู่กับที่อย่างดื้อรั้นและดูโง่งม
“เทลงไปอีก!”
ชายชรายันไม้เท้าพลางตะโกนสั่ง
หม้อแรกหมดไป หม้อที่สองตามมา
เสียงกรีดร้องแหลมสูงเบื้องล่างอยู่ได้ไม่นานก็ค่อยๆ แผ่วลงไป เหลือเพียงเปลวเพลิงที่พุ่งสวนขึ้นมาเป็นระยะและควันสีขาวที่พุ่งขึ้นมาต่อเนื่อง ลอยวนเวียนไม่ยอมกระจัดกระจาย ส่งกลิ่นชวนอาเจียนไปทั่วบริเวณ
หลังเทเหล็กหลอมลงไปติดต่อกันหลายหม้อ เบื้องล่างก็ไร้ซึ้งสุ้มเสียงใดๆ อีก
ยามนี้ภายในบ่อเต็มไปด้วยความร้อนแรงและเปลวไฟ แม้แต่ปากบ่อก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ได้โดยง่าย
เหล็กหลอมยังไม่แข็งตัว มันยังคงส่องประกายสีแดงโรจน์
“ตายหมดแล้ว”
ซ่งโหยวปล่อยมือจากเด็กหญิงตัวน้อย ก่อนจะหันไปกล่าวกับชายชรา “มิต้องสิ้นเปลืองเหล็กหลอมไปมากกว่านี้แล้ว”
ฟึ่บ!
เมื่อไร้พันธนาการ เด็กหญิงก็ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เพียงปราดเดียวนางก็พุ่งไปถึงขอบบ่อ เกาะปากบ่อชะโงกหน้ามองลงไปทันที
ทว่าสิ่งที่นางเห็นมีเพียงแสงสีแดงและเปลวไฟ กระแสเหล็กหลอมที่ยัง
