ทว่าอุณหภูมิภายในห้องยังคงสูงกว่าเมื่อครู่มากนัก
แสงจันทร์สาดส่องลงบนพื้น จากเดิมที่เคยมีคนแคระแน่นขนัด ยามนี้เหลือเพียงไม่กี่รายที่กำลังตะเกียกตะกายวิ่งหนีไปทางประตูเล็กอย่างบ้าคลั่ง
แม่นางสามสีเริ่มเบื่อหน่าย ดวงตาของนางยิ่งฉายแววขี้เล่นมากขึ้น นางนั่งลงพลางเลียอุ้งเท้าอย่างใจเย็น สายตาก็เหลือบมองคนแคระเหล่านั้นเป็นระยะ รอจนกระทั่งพวกเขาวิ่งมาใกล้ถึงประตู นางจึงลุกขึ้นกระโจนปราดเดียวไปขวางหน้าประตูบานเล็กไว้ พลางก้มหน้ามองพวกมันอย่างถือดี
……………
