บทที่ 577 ประลองยุทธ์ขั้นกลาง!
“ตูม! ตูม! ตูม!”
เหนือฟากฟ้า สายฟ้าคำรามกลิ้งสะท้านทั่วนภากว้าง แสงสีรุ้งนับไม่ถ้วนเรียงรายเป็นลำดับ เบื้องบนสอดคล้องกับดาวสวรรค์ เบื้องล่างเกื้อหนุนกับเส้นชีพจรพิภพ ส่องสะท้อนเป็นเงาภาพกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
ถ้ำสวรรค์เทียนจู่ซือเสวียน
ลวี่หยางมิได้ทะนงตน ตั้งแต่ต้นก็เปิดถ้ำสวรรค์ขึ้นทอดยาวเต็มฟ้า ตัวเขานั่งประจำอยู่กลางถ้ำสวรรค์ บนยอดเขามหึมาสูงตระหง่านประดุจสรวงสวรรค์และขอบพิภพ
เบื้องหน้าโพธิสัตว์เป่าเหลียนจั้งฝูมิได้มีความลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเข้าสู่ถ้ำสวรรค์โดยตรง เหล่าสามมหาเสนาบดีแห่งราชสำนักเต๋าก็ตามติดไปในทันที นี่หาใช่การบุ่มบ่าม แต่เพราะเธอได้ชั่งน้ำหนักกำลังของทั้งสองฝ่ายโดยรอบคอบแล้ว จึงตัดสินใจเช่นนี้
เพราะว่าการประลองระหว่างเจินจวินนั้น ผลแพ้ชนะล้วนตัดสินกันที่ถ้ำสวรรค์
สำหรับเจินจวิน หากถ้ำสวรรค์บอบช้ำ ก็คือความพ่ายแพ้ หากถ้ำสวรรค์พังทลาย ก็คือการล่มสลาย ไม่ว่าวิชาเทพหรือความอัศจรรย์ทั้งปวง ล้วนฝากไว้ภายในถ้ำสวรรค์ทั้งหมด
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้ำสวรรค์คือจุดอันตรายที่สุดของเจินจวิน
แต่ในอีกด้านหนึ่ง ถ้ำสวรรค์ก็คือสถานที่ ที่แข็งแกร่งที่สุดเช่นกัน เพราะมันตัดขาดจากฟ้าดิน ดำรงเป็นอิสระ จากภายนอกแทบไม่อาจทำลายได้เลย
เรื่องนี้เห็นได้ชัดจากวันวาน เมื่อเฟยเสวี่ยเจินจวินประลองกับเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินคนหนึ่งคือมรรคผลโอสถทองคำขั้นกลาง ได้ชื่อว่าเป็
