พรรดิผู้ปกครองเหล่าเซียนในยามนั้นบังเกิดความริษยา จึงส่งเทพบริวารมาทำร้ายหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไร้ผล จนต้องเสด็จลงมาตรวจสอบด้วยพระองค์เอง ทว่ามนุษย์ผู้นั้นกลับหาโอกาสขโมยราชรถมังกรขององค์จักรพรรดิ ควบขับขึ้นสู่สรวงสวรรค์ สั่งปลดเหล่าทวยเทพและคัดเลือกขุนนางสวรรค์ขึ้นใหม่ จนได้กลายเป็นจักรพรรดิแห่งสรวงสวรรค์องค์ใหม่ในที่สุด
เรื่องเล่าจากอำเภอเล็กๆ แพร่สะพัดไปไกลแสนไกล บรรดาชาวนาและผู้ยากไร้จำนวนมากต่างพากันเชื่อสนิทใจ
แน่นอนว่า ตำนานส่วนใหญ่มักขาดตกบกพร่องและไม่ใช่ความจริงทั้งหมด
ทว่าต่อให้เจ้าฮั่วเอ้อร์หนิวผู้นี้จะได้รับอิทธิพลจากเรื่องเล่าเหล่านี้มากเพียงใด เขาก็ยังคงเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่นคนหนึ่ง อย่างน้อยที่สุด มนุษย์สามัญทั่วไปย่อมไม่อาจกระทำการเช่นนี้ได้
ซ่งโหยวหาได้รีบร้อนไม่ เพียงกลับเข้าห้องนอนหลับพักผ่อนตามปกติ
เช้าตรู่วันถัดมา
ซ่งโหยวยังคงสะลึมสะลืออยู่ในห้วงนิทรา พลันได้ยินเสียงเจ้าแมวมาถามไถ่ว่า วันนี้จะออกไปตามหาไม้เท้าไผ่หรือไม่ เขาทำเพียงตอบกลับไปคำเดียวว่า ‘ไม่ต้องรีบร้อน’ แล้วมุดหัวนอนต่อ
จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นภายในห้อง
ครั้นเขาลืมตาตื่นขึ้นมา แม่นางสามสีก็ต้มข้าวต้มเตรียมไว้ให้เขาเสร็จสรรพแล้ว นางถือคันเบ็ดไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งหิ้วถังไม้ สะพายหมวกโต่วลี่ไว้กับหลัง เตรียมก้าวเดินออกไปข้างนอก
ทว่ายามนี้ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่างเท่านั้น
“แม่นางสามสีจะไปที่ใด”
“
