มจนเกินไป ทว่าก็ไม่ควรขลาดเขลาเอาแต่หวาดกลัวเพียงอย่างเดียว หากพึ่งพาผู้ใดไม่ได้ ก็จงพึ่งพาตนเองเถิด”
“พวกเราเข้าใจแล้วขอรับ!”
“น้อมรับคำสั่งสอนของท่านอาจารย์เซียน!”
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์เซียนที่ช่วยชี้แนะ…”
“ในเมื่อทุกท่านมีความกล้าหาญถึงเพียงนี้” ซ่งโหยวยิ้มกว้างขึ้น “ข้ามีคำกล่าวอยากจะมอบให้แก่ทุกท่าน เผื่อว่าวันหน้าหากต้องเผชิญกับภูตผีปีศาจอีก อาจจะได้ใช้ประโยชน์บ้าง”
“ขอท่านเซียนโปรดชี้แนะ”
“ปีศาจย่อมยำเกรงผู้ที่มีปราณหยางเข้มข้นและความกล้าหาญเต็มเปี่ยม ขึ้นชื่อว่าภูตผีปีศาจร้าย ย่อมมีจุดแข็งและจุดอ่อน มีสิ่งข่มขวัญและมีจุดตาย ทุกท่านห้ามวู่วามบุ่มบามก็จริง แต่ก็สามารถเสาะหาหนทางต่อกรกับมันได้” ซ่งโหยวกล่าวพลางกวาดสายตามองทุกคน แล้วเอ่ยต่อ “หากเป็นปีศาจที่บำเพ็ญมาจากสิ่งมีชีวิตหรือวัตถุ ย่อมฟันแทงเข้า หากฟันแทงไม่เข้า ย่อมเป็นเพราะเรี่ยวแรงไม่พอหรือฟันไม่ถูกที่ ส่วนพวกผีร้ายวิญญาณชั่ว เมื่อนำเลือดของคนหนุ่มและเหล่ายอดฝีมือ รวมถึงสิ่งของที่มีปราณหยางจัดจ้านมาทาบนคมดาบ ก็สามารถฟันพวกมันให้ร่างขาดกระจุยได้เช่นกัน”
“พวกเราจะจำใส่ใจไว้ขอรับ”
“ยังมีเรื่องสำคัญยิ่งกว่านั่นคือ”
“พวกเราน้อมรับฟัง!”
“วิหารเทพสายฟ้าใกล้จะสร้างเสร็จแล้ว ท่านเทพโจวเหลยกงนั้นทรงขยันขันแข็งยิ่งนัก หากพบเจอภูตผีปีศาจที่เหลือบ่ากว่าแรงจริงๆ ก็อย่าได้ทำอะไรเกินตัว ให้ไปจุดธูปอธิษฐานที่วิหารเทพสายฟ้า ยามอธิษฐานต
