จจะนอน ทว่าเห็นภาพนั้นแล้วก็อยากจะนั่งมองต่ออีกสักพัก ยามที่จ้องมองอยู่นั้นเขาก็นึกถึงเรื่องการแปลงกายเป็นคนแคระที่แม่นางสามสีเพิ่งกล่าวไป จึงหยิบเอาดินทั้งสามทิศออกมาวางไว้บนฝ่ามือ
จะกล่าวให้ถูก มันหาใช่ดินไม่
ทว่ามันคือพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินที่ควบแน่นจนกลายเป็นวัตถุอัศจรรย์
ก่อนหน้านี้ พลังวิญญาณสองส่วนที่ราชครูทิ้งไว้ ส่วนหนึ่งมาจากทางเหนือและอีกส่วนจากแดนจงหยวน ก้อนหนึ่งคล้ายโลหะ แข็งแกร่งและสงบนิ่ง อีกก้อนคล้ายดินทราย แผ่ตัวกว้างขวางโอบอุ้มสรรพชีวิต
ส่วนพลังวิญญาณที่ได้มาจากแดนโพ้นทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้นั้นเปรียบเสมือนน้ำนิ่งไหลลึก
ทว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงคุณลักษณะที่เด่นชัดและเป็นรูปลักษณ์ภายนอกของพวกมัน อันที่จริงยังมีคุณลักษณะอื่นซ่อนอยู่อีกมากมาย ทั้งเล็กและใหญ่จนนับมิถ้วน พลังวิญญาณแต่ละส่วนล้วนซับซ้อนอย่างยิ่ง ในคุณลักษณะนับหมื่นนับพันข้อนั้น มีทั้งส่วนที่แตกต่างกันสุดขั้ว ส่วนที่ขัดแย้งกัน และส่วนที่ซ้อนทับกัน
บางทีความแตกต่างเหล่านั้นอาจเป็นส่วนที่พวกมันเกื้อกูลกัน ความขัดแย้งอาจเป็นจุดที่พวกมันปะทะจนเกิดการเปลี่ยนแปลง และความซ้อนทับอาจเป็นจุดที่พวกมันหลอมรวมเข้าด้วยกัน
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ซ่งโหยวมักจะทำความเข้าใจความลี้ลับเหล่านี้อยู่เสมอ
สิ่งนี้คือแก่นแท้แห่งพลังวิญญาณฟ้าดิน และกำลังจะควบแน่นกลายเป็น ‘โลกใบเล็ก’ อันเป็นที่สิงสถิตของความลี้ลับแห่งธรรมชาติ
หากจะกล่าวว
