่ามรรคาดำเนินตามวิถีธรรมชาติ สิ่งนี้ก็คือผลผลิตจากธรรมชาตินั่นเอง
ยมโลกคือวาสนาอันยิ่งใหญ่ของราชครู ของฮ่องเต้ และของเหล่าทพเจ้ามากมาย แม้ซ่งโหยวจะเป็นเพียงผู้ช่วยผลักดันให้มันก่อตัวขึ้นและมีส่วนร่วมในการสร้าง โดยมิได้ตักตวงผลประโยชน์จากมันเลย ทว่ากระบวนการที่มีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนให้มันปรากฏขึ้นมาในโลกนี้ก็คือ ‘วาสนา’ ของเขา
ซ่งโหยวหาได้ปรารถนาสิ่งเหล่านี้ ทว่าเมื่อมันมาอยู่ในมือ เขาก็หาได้ปล่อยให้หลุดลอยไป
เพราะในความลี้ลับนั้น นอกจากจะได้ปัญญาแล้ว ยังมีความรื่นรมย์แฝงอยู่ด้วย
หากสามารถบรรลุถึงแก่นแท้ของพลังวิญญาณส่วนใดส่วนหนึ่งได้อย่างถ่องแท้ ก็เพียงพอที่จะส่งอิทธิพลต่อฟ้าดินในขอบเขตหนึ่ง เหมือนกับโลกอันพิศวงในต่างแดนแถบชายฝั่งทะเลนั้น และหากบรรลุได้ทั้งหมด เกรงว่าคงจะสร้างโลกของตนเองขึ้นมาได้
เพียงแต่คำว่าถ่องแท้นั้น ช่างยากเข็ญเหลือเกิน
ฟ้าดินไร้ขอบเขต กาลเวลาไร้ที่สิ้นสุด ทว่าอายุขัยและกำลังของมนุษย์ย่อมมีวันหมดสิ้น เพียงเวลาไม่กี่ร้อยปี ต่อให้เป็นอัจฉริยะเพียงใด การจะบรรลุถึงแก่นแท้ของพลังวิญญาณเพียงส่วนเดียวก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ หากจะบรรลุทั้งหมด ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ทว่าการบำเพ็ญตบะและเข้าถึงสัจธรรมก็เหมือนกับการเรียนรู้ แม้หนทางจะมองไม่เห็นจุดจบ แต่มิได้หมายความว่าเราจะเดินไปให้ไกลมิได้ ทุกก้าวที่รุดไปข้างหน้า ย่อมเป็นผลการกระทำของตนเองทั้งสิ้น
เข้าถึงได้เท่าใด ก็นับว่าม
