างตัวเมืองออกไปสิบลี้ยังได้ยินชัดแจ้ง! เรื่องเช่นนี้จะเป็นเรื่องเท็จไปได้อย่างไร”
“ไม่ใช่ว่าข้าไม่เชื่อพี่หู แต่เรื่องนี้มันช่างน่าอัศจรรย์ใจเกินกว่าจะเชื่อได้น่ะซี!”
“พี่ถังมัวแต่ไปเมืองฉางจิง พลาดเหตุการณ์สำคัญไปแล้ว”
“ข้าก็นึกเสียดายที่ไม่ได้กลับมาให้เร็วกว่านี้! แต่ไม่ว่าอย่างไร เทพจี๋เล่อที่ก่อกรรมทำเข็ญในหยางตูมาหลายปีถูกกำจัดไปเสียได้ก็นับเป็นเรื่องมงคลยิ่ง!”
แสงแดดนอกหน้าต่างสาดส่องจนซ่งโหยวต้องหยีตาลง ความเกียจคร้านเข้าครอบงำพลอยทำให้เขารู้สึกง่วงไปด้วย
“ข้ายังได้ยินมาอีกนะว่า เมื่อไม่กี่วันก่อน ท่านเจ้าเมืองฝันเห็นแมวสามสีตัวหนึ่ง แมวตัวนั้นบอกเขาว่าใต้สะพานแห่งหนึ่งในเมืองเป็นโพรงว่าง ข้างในมีสมบัติล้ำค่าและตัวยาหายากไว้มากมาย พอท่านเจ้าเมืองตื่นขึ้นมาก็รีบสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไปขุดดูทันที แล้วก็ขุดพบสมบัติเลอค่ามากมายจริงๆ หลายชิ้นไม่มีใครรู้จักด้วยซ้ำ ทั้งหมดล้วนเป็นของที่เทพจี๋เล่อแอบซุกซ่อนไว้ ท่านว่าเรื่องนี้ประหลาดหรือไม่เล่า”
“แมวสามสีรึ”
“ถูกต้อง!”
“แล้วสมบัติเหล่านั้นเล่า”
“ว่ากันว่าแมวสามสีในฝันบอกให้ท่านเจ้าเมืองนำไปแลกเป็นเงิน เพื่อชดเชยให้กับบรรดาผู้คนที่เคยถูกเทพจี๋เล่อปล้นชิงทรัพย์สินไป”
“โอ้”
ผู้ร่วมโต๊ะทุกคนพลันเปลี่ยนท่าทีเป็นเลื่อมใสศรัทธาขึ้นมาทันที
“นั่นต้องเป็นเทพแมวแน่ๆ!”
“ข้าต้องบันทึกเรื่องนี้ไว้ในตำรา!”
“…”
ซ่งโหยวได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะ
