ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขต
“เสวี่ยเฟยหง นังหญิงวิปลาส!”
เพียงได้ยินเสียงตวาดที่โกรธแค้นอย่างมิอาจจะทนทานได้ดังสะท้อน ก่อนจะเห็นทะเลทุกข์พลุ่งพล่านคลื่นเชี่ยวโหมซัด ตำแหน่งมรรคผลถึงหกสายผุดขึ้น ปรากฏเป็นขั้วห้าต่อหนึ่ง
ฝ่ายหนึ่งคือเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินพร้อมด้วยจักรพรรดิเจียโย่วแห่งราชสำนักเต๋าและ สามมหาเสนาบดี
อีกฝ่าย คือชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวิน
ทันทีที่หลุดพ้นออกมาเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินก็หันไปยังทิศที่บรรพชนถิงโยวหายตัวไป แต่กลับไม่พบเงาแม้แต่น้อย สีหน้าพลันดำทะมึน
‘ปล่อยให้มันหนีไปได้อีกแล้ว’
ถึงจะคิดเช่นนั้น แต่เฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินกลับไม่กล้าระเบิดโทสะออกมา กระทั่งสายตายังไม่กล้าสบกับเฟยเสวี่ยเจินจวินผู้ปล่อยให้ถิงโยวรอดพ้นไป เกรงว่านางจะถือโอกาสหาเรื่องอีก
เขาหวาดเกรงว่าอีกฝ่ายจะฉวยโอกาสหาเรื่องซ้ำอีกครั้ง
ท้ายที่สุดแล้ว ศึกใหญ่ที่เพิ่งจบไปนั้นจักรพรรดิเจียโย่วกับสามมหาเสนาบดียังพอมีความเข้าใจร่วมกันในฐานะเจินจวินแห่งราชสำนักเต๋า ตำแหน่งมรรคผลเองก็สอดคล้องกัน รับมือได้อย่างมั่นคง
เว้นแต่เฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินผู้มีสายรากจากนิกายกระบี่
และเขายังอ่อนที่สุด
ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาย่อมตกเป็นเป้าให้เฟยเสวี่ยเจินจวินดูแลเป็นพิเศษ หากไม่ใช่เพราะจักรพรรดิเจียโย่วยื่นมือช่วยเหลือหลายครา เกรงว่าชีวิตเขาคงดับสิ้นไปแล้ว!
‘นิกายกระบี่อยู่ไหนเล่า เจินจวินแห่งนิกายกระบี่หายไปไหนกัน? อ
