ับใจสำหรับนัก ในฝันนางจึงได้กลับไปเยือนชายหาดอีกครั้ง ยังคงเป็นชายหาดหลานอันที่ล่างโจว นางสะพายย่ามเดินเลียบชายหาด เอาแต่หากุ้งหาปลา เดินไปได้สองก้าวก็เจอหนึ่งตัว เดินไปอีกสองก้าวก็เจออีกหนึ่งตัว ล้วนเป็นกุ้งปลาตัวเล็กตัวน้อย นอกจากนี้แล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลย
ความฝันนั้นช่างสมจริงนัก กุ้งตัวนั้นยังใช้ก้ามหนีบนางด้วย
ทำเอาแม่นางสามสีจับมันกลับมาไม่ได้เลย
หลายวันต่อมา ซ่งโหยวออกไปเดินสำรวจเมืองวันละรอบเพื่อสัมผัสความรุ่งเรืองของนครหยางตู บางครั้งก็พานางไปด้วย บางครั้งก็ไปเพียงลำพัง
สิ่งที่ลูกจ้างเล่าเมื่อวันก่อนหาใช่ความเท็จ ศาลเจ้าเทพจี๋เล่อถูกทำลายทิ้งแล้วจริงๆ และทางการก็สั่งห้ามราษฎรกราบไหว้โดยเด็ดขาด ทว่าในหยางตูก็ยังคงมีผู้คนแอบบูชากันอย่างลับๆ ส่วนใหญ่จะตั้งรูปเคารพหรือป้ายวิญญาณไว้ในบ้านตนเอง จุดประสงค์หากมิใช่ขอให้เทพช่วยให้รวย ก็คงเพราะหวาดกลัวว่าเทพจะมาพรากเอาทรัพย์สินของตนไป
นี่ถือเป็นภาพสะท้อนหนึ่งของวิถีแห่งเทพในต้าเยี่ยน
แต่เดิมทีมนุษย์เริ่มเคารพบูชาเทพเพราะเลื่อมใสในคุณธรรมหรือสำนึกในบุญคุณ ทว่าต่อมา การที่คนกราบไหว้เทพ หากมิใช่เพราะมีสิ่งที่ปรารถนา ก็ย่อมเป็นเพราะมีสิ่งที่ขลาดกลัว
กลัวว่าหากไม่จุดธูปจะถูกเทพหมายหัว
เทพส่วนใหญ่ก็อาศัยวิธีการทั้งสองนี้ในการกอบโกยแรงศรัทธา
ทว่าทางที่สองนั้น หาใช่วิธีอันสุจริต
เทพจี๋เล่อคงยังไม่ถูกปราบและยังไม่ตกจากตำแหน่งเทพโดยสมบูรณ
