วตั้งท่าจะเดินออกไป
ทว่าเพียงก้าวเท้าออกไปได้เพียงก้าวเดียว ทันใดนั้นเขาก็หมุนตัวกลับมาอย่างกะทันหัน!
โฮก!
ศีรษะของชายผู้นั้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน จนมีขนาดมหึมาพอๆ กับแท่นหินบด ยามอ้าปากกว้างก็เผยให้เห็นเป็นปากกว้างดั่งอ่างโลหิต ฟันแหลมคมที่เรียงรายอยู่ภายในดูคล้ายดาบเหล็กกล้าที่ทั้งเย็นเยียบและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ลำคอของเขายืดขยายออกในพริบตา ศีรษะยักษ์ที่กำลังอ้าปากค้างนั้นพลันพุ่งเข้ามา หมายจะขย้ำเด็กหญิงบนแท่นบูชา
ดูท่าคงคิดจะกลืนกินนางเข้าไปในคำเดียว
ฟุ่บ…
เหนือความคาดหมาย เด็กหญิงที่นอนอยู่นั้นพลันทะยานกายถอยหลังไป ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดนางถึงมีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รวดเร็วถึงเพียงนี้ และไม่รู้ว่านางเอาแรงมาจากไหน ทั้งที่นอนอยู่แท้ๆ กลับสามารถกระโดดขึ้นสูงถึงครึ่งจั้ง แทบจะแตะเพดานได้แล้วแท้ๆ ก่อนจะใช้ทั้งมือและเท้าตะปบลงบนรูปเคารพองค์เทพ
นางก้มลงมองดูปิศาจร้ายเบื้องล่าง แล้วเอ่ยขึ้นว่า
“เจ้าคิดจะกินข้า! เช่นนั้นชะตาเจ้าก็ขาดแล้ว!”
ยามนี้ท่วงท่าของเด็กหญิงหาได้เหมือนมนุษย์ไม่ กลับดูคล้ายแมวเสียมากกว่า และวาจาที่เอ่ยออกมานั้น ก็มิใช่สิ่งที่มนุษย์ทั่วไปจะพูดออกมายามต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์เช่นนี้
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ…
นกนางแอ่นที่อยู่นอกประตูก็เริ่มกระพือปีกบินขึ้นแล้วเช่นกัน