ล่นรึ”
“…”
เด็กหญิงดูเหมือนจะกำลังตื่นตกใจเพราะเขา หลังจากนั้นไม่ว่าเขาจะซักไซ้อะไรนางก็ไม่ยอมปริปากอีก ได้แต่จ้องมองเขาด้วยแววตาว่างเปล่า
ชายผู้นั้นอดไม่ได้ที่จะกวาดสายตาสำรวจนาง
ยามนี้แม่นางสามสีได้อำพรางรูปโฉมไปบ้างแล้ว นางหาได้ดูงดงามสะดุดตาเหมือนยามปกติ ผิวพรรณก็มิได้ขาวเนียนไร้ที่ติอย่างเคย ทว่ายังคงดูสะอาดสะอ้านหมดจด โดยเฉพาะดวงตาใสซื่อและเฉลียวฉลาดคู่นั้น ชุดสามสีที่ดูจะซีดจางลงเล็กน้อยกลับดูลงตัวพอดี อยู่กึ่งกลางระหว่างความประณีตและความเรียบง่าย ช่างเป็นเด็กหญิงที่น่าสงสารเวทนายิ่งนัก
จะมีใครตัดใจส่งเด็กอย่างนางมสังเวยเทพเจ้ากัน
แววตาของชายผู้นั้นวูบไหวไปมา สีหน้าแปรเปลี่ยนไปมาไม่หยุดหย่อน
ทว่าเดิมทีตัวเขาเองก็มาที่นี่เพื่อขอพึ่งบารมีจากศาลเจ้าแห่งนี้ และรู้ซึ้งถึงความศักดิ์สิทธิ์ของเทพอันเล่อ หากจะให้เขาขัดประสงค์ของท่านเทพ เช่นนั้นแล้วมีหรือว่าเขาจะกล้า
“ช่างเถิด ต่างคนต่างมีกรรมเป็นของตนเอง ในเมื่อเป็นวาสนาของเจ้าที่จะได้ปรนนิบัติท่านเทพ ก็จงไปเป็นเซียนอยู่ข้างกายท่านเสียเถอะ” ชายผู้นั้นก้มหน้าพลางโบกมือปัดไปมาเพื่อตัดรำคาญ “ในเมื่อท่านเทพเจาะจงเลือกเจ้า คืนนี้ท่านต้องมา…พาเจ้าไปแน่ๆ เช่นนั้นข้าคงไม่สะดวกจะอยู่ที่นี่ต่อ ข้าเห็นเจ้าดูท่าทางเฉลียวฉลาดพูดจารู้ความ ก็จงดูแลตัวเองให้ดีเถิด”
“…”
เด็กหญิงยังคงมองเขาด้วยท่าทีไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด
“ข้าไปล่ะ!”
ชายผู้นั้นหมุนตั
