าฝันชาวบ้าน สั่งให้พวกเราสร้างศาลให้ใหม่ ทั้งยังต้องสร้างให้ใหญ่โตกว่าเดิม หลังจากนั้นก็สั่งให้พวกเรามาสักการะตามกำหนด ทุกครั้งต้องนำสัตว์มงคลใน ‘สัตว์ในเรือนทั้งหก[1]’ มาด้วยอย่างหนึ่ง เริ่มแรกสั่งให้เอาไก่มา ต่อมาก็สั่งให้เอาหมูเอาหมามา ภายหลังก็เริ่มถามหาม้ากับแกะ จนกระทั่งหมู่นี้ แม้แต่วัวก็ยังสั่งให้พวกเราจูงมาถวายท่าน และเมื่อไม่นานมานี้ องค์เทพก็มาเข้าฝันอีกครั้ง…คราวนี้ถึงขั้นให้พาตัวเด็กเล็กไป…”
“เด็กเล็กหรือ”
“เด็กชายหรือเด็กหญิงก็ได้ ล้วนไม่เกี่ยง” ชายชรากล่าวเสียงเบา “หากไม่ยอมทำตาม ก็ต้องจัดหาสัตว์ทั้งหกชนิดมาให้ครบถ้วน ขาดไปแม้ชนิดเดียวก็ไม่ได้”
“แล้วพวกท่านเลือกทางใดกันเล่า”
“เฮ้อ…”
ชายชราทอดถอนใจ ยังคงกล่าวด้วยเสียงอันแผ่วเบา “แม้ที่นี่จะเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน ทว่าพวกเราก็ใช่ว่าจะไร้ศีลธรรม อีกทั้งทางการก็ยังอยู่ ใครจะกล้าเอาคนเป็นๆ ไปเซ่นสรวงเทพเจ้า เมื่อปีกลายที่หยางโจวมีพระภิกษุเผาพระเฒ่าทั้งเป็น บอกว่าเป็นการบรรลุนิพพาน ยังถูกทางการจับกุมไปเลย ต่อให้พวกข้าจะยากจนเพียงใด ก็ต้องตะเกียกตะกายหาสัตว์ทั้งหกชนิดมาให้ได้…”
“นั่นคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”
“ก็ใช่น่ะสิ” ชายชราเผยแวววิตกกังวลออกมาเต็มที่ “องค์เทพอันเล่อโลภขึ้นทุกวันๆ ใครจะรู้ว่าวันหน้าจะเรียกหาเอาอะไรอีก”
“ก็จริงของท่าน”
ซ่งโหยวกล่าวพลางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา “ขอบพระคุณท่านผู้เฒ่าที่มอบข้าวนางแอ่นให้
