วย
สำหรับซ่งโหยวนั้น ภาพตรงหน้านี้ไม่เพียงแต่เป็นภาพในความทรงจำของเขา ทว่ายังถือเป็นการเปลี่ยนแปลงของแผ่นดินผืนนี้ที่มีต้นกำเนิดมาจากตัวเขาเองด้วย ยามที่ได้เห็นภาพนี้กับตา ในใจจึงรู้สึกถึงความอัศจรรย์ใจอย่างบอกไม่ถูก ส่วนเยี่ยนอันนั้นเล่า ข้าวเหล่านี้คือสิ่งที่เผ่านกนางแอ่นแห่งอันชิงนับร้อยนับพันตัวต้องบินข้ามทะเลลึก ทรมานตรากตรำค้นหาอยู่นานหลายปี กว่าจะคาบเมล็ดพันธุ์กลับมาได้อย่างยากลำบากตามคำสั่งของเยี่ยนเซียน นับเป็นบุญกุศลของเหล่านกนางแอ่นแห่งอันชิงโดยแท้ ยามนี้เมื่อได้เห็นพืชพรรณยั่งรากลงบนแผ่นดินและสร้างประโยชน์ให้แก่ราษฎร มีคนจดจำชื่อของเยี่ยนเซียน มีคนเรียกขานพืชชนิดนี้ว่าข้างนางแอ่น และมีคนซาบซึ้งในบุญคุณอันใหญ่หลวงนี้ เยี่ยนอันผู้มีส่วนร่วมโดยตรงย่อมเกิดความรู้สึกอันวิเศษสุดจะพรรณนาขึ้นในใจ
จะมีก็แต่เพียงแม่นางสามสีเท่านั้นที่ไม่อาจเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกในใจของพวกเขาได้ นางเพียงแต่เอียงคอหันไปมองไร่พืชคล้ายป่าละเมาะด้วยแววตาอันเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
[1] ช่วงศารทวิษุวัต คือ วันในทางดาราศาสตร์ที่ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกและตกทางทิศตะวันตกพอดี ส่งผลให้ช่วงเวลากลางวันยาวเท่ากับกลางคืน
