่สุดดิืนน้ำแถบนี้ก็คงไม่ใช่สถานที่เร้นลับดั่งเคย อาจจะมีผู้บุกรุกเข้ามามากขึ้น ซึ่งเรื่องนี้ข้าจะเป็นผู้จัดการแก้ไขให้เอง”
“แล้วถ้าพวกข้ากลับไปตัวเท่าเดิมเล่า”
“สิ่งที่ทุกท่านพึงทราบก็คือ ไม่ว่าอย่างไร ดินบูรพาก็ต้องถูกนำไปหลอมรวมเป็นนรก เหมือนที่ใช้ดินห้าทิศหลอมรวมเป็นวิมานสวรรค์นั่นแล การที่ข้าตามหาดินบูรพาตอนนี้ก็เพราะต้องการเร่งกระบวนการให้เร็วขึ้นักสิบปีเท่านั้นเอง” ซ่งโหยวกล่าวพลางจ้องมองขุนนางเหล่านั้น “ส่วนเรื่องที่ว่าหากพวกท่านต้องกลับคืนสู่ร่างเดิม ข้าเองก็ได้ขบคิดมาตลอดทาง และเตรียมแผนสำรองไว้ให้ทุกท่านสองประการด้วยกัน”
“ขอท่านโปรดแถลงไข”
“ประการแรก คือเสาะหาเกาะร้างในระแวกใกล้เคียงเพื่อให้พวกท่านย้ายไปพำนัก ประการที่สอง คือไปเจรจากับเหล่าขุนนางตามชายฝั่งของต้าเยี่ยน ในยามนี้อำเภอหลานอันแห่งแคว้นล่างโจวมีผู้ปกครองนิสัยเที่ยงธรรมและปรีชาสามารถยิ่งนัก อำเภอหลานอันกำลังเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็ว ซ้ำแล้วเขายังคงมุ่งมั่นจะพัฒนาเมืองให้ดียิ่งขึ้นไปอีก ติดเพียงแต่ยังขาดแคลนกำลังคนในการบุกเบิกที่ดินทำกิน หากพวกท่านยินดี ก็นับเป็นโอกาสอันดีที่จะกลับสู่ต้าเยี่ยน ส่วนผู้ที่มีความรู้ความสามารถในหมู่พวกท่าน ข้าเชื่อว่าต่อให้กลับไปยังต้าเยี่ยน ก็ย่อมสามารถสอบชิงตำแหน่งขุนนางได้ไม่ยากนัก”
“โอ้”
ใต้เท้าเวินพลันบังเกิดความสนใจใคร่รู้ยิ่งนัก เขาเอ่ยถามขึ้นทันที “ยามนี้ต้าเยี่ยนเป็นอย่างไร
