บทที่ 428 หากไม่รักษาคำสัตย์ ก็จงปลิดชีพเสีย
……………
ท่ามกลางความเงียบงัน ร่างยักษ์ใหญ่พลันย่อส่วนลงในทันใด
เพียงชั่วพริบตา ยักษ์ค้ำฟ้าทั้งสองตนก็คืนสู่ขนาดเท่ามนุษย์ปกติ ซ้ำแล้วยังมีร่างเล็กกว่ายามแปลงกายเป็นมนุษย์เมื่อครั้นยังอยู่ที่เขาเยี่ยซานเสียอีก ทั้งนี้ก็เพื่อให้มีความสูงเสมอกับซ่งโหยว
ผืนน้ำทะเลใต้แทบเท้าของพวกเขาราบเรียบประหนึ่งพื้นพสุธา
“คารวะท่านเซียน”
“ขอบคุณท่านเซียน”
ทั้งสองประสานมือคารวะซ่งโหยวพร้อมกัน
“ไม่ได้พบกันเสียนาน” ซ่งโหยวคำนับตอบพลันลอบถอนใจ “ดูท่าว่าดินแดนโพ้นทะเลแห่งนี้ ก็ไม่ได้ใช้ชีวิตได้ง่ายดายไปกว่าในต้าเยี่ยนเลย”
“ใต้หล้าแดนมวลมนุษย์ ไม่ว่าที่ใดก็ล้วนไม่ง่ายดายทั้งสิ้น” จอมมารตนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ท่านเซียนจะมาตามหาดินวิเศษชนิดใดหรือ” จอมมารอีกตนถามไถ่
“ดินทิศบูรพาน่ะ”
“ดินนั้นอยู่ที่ใดกัน หากยังไม่รู้แจ้ง ให้พวกข้าช่วยออกตามหาดีหรือไม่ หรือหากทราบพิกัดแล้ว ก็ไม่เห็นต้องลำบากไปด้วยตนเองเลย พวกข้าจะไปหามาให้ท่านเอง!”
“ไม่เป็นไร” ซ่งโหยวเบนสายตามองพวกเขาทั้งสอง “เรื่องราวความขัดแย้งระหว่างพวกท่านกับจ้าวสมุทรนั้น แท้จริงแล้วเป็นมาอย่างไรกันแน่”
“ก็เป็นอย่างที่พวกข้าเคยบอกท่านนั่นแล” จอมมารเอ่ย
“เจียวหลงตนนั้นทั้งเย่อหยิ่งทั้งโอหัง มีนิสัยกลับกลอกไปมา ทั้งที่เป็นเพียงเจียวหลง แต่กลับพยายามยกตนขึ้นสูงเสมอมังกรสวรรค์ บังคับให้สรรพชีวิตตามชายฝั่งต้าเยี่ยนและอาณาจัก
