บทที่ 427 จะยอมสยบหรือไม่
……………
ครืนนน!
การปะทะของทั้งสองฝ่ายต่างเป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน
จ้าวสมุทรขยับกายคราใดก็มักจะซัดคลื่นโถมคลั่ง เรียกสายฟ้าให้ฟาดผ่าลงมา ทั้งอุ้งกรงเล็บทั้งสี่ก็คมกริบไร้เทียมทาน
ส่วนแรดขาวทั้งสองยังคงใช้ร่างหนึ่งเป็นร่างต้น อีกร่างหนึ่งแปลงเป็นยักษ์แรดขาว ทั้งคู่มีผิวหนังแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า พละกำลังมหาศาล อีกทั้งยังเชี่ยวชาญวิชาอาคม พ่นลำแสงเทพออกจากปาก สอดประสานรับส่งกันได้อย่างดี
ในสายตาของซ่งโหยว ตบะของจ้าวสมุทรผู้นี้สูงส่งกว่าแรดขาวทั้งสองอยู่มาก ทว่าตบะไม่ได้เป็นตัววัดขีดความสามารถในการต่อสู้เสมอไป เทพเจ้าบนวิมานสวรรค์ที่มีตบะสูงล้ำแต่ไม่ถนัดการต่อสู้นั้นมีอยู่ดาษดื่น เห็นได้ชัดว่าจ้าวสมุทรผู้นี้บำเพ็ญตบะในทะเลมาโดยตลอด ไม่ค่อยได้เข้ามามีส่วนข้องเกี่ยวกับจงหยวน วิชาความรู้หลายแขนงจึงยังมีความดิบเถื่อนอยู่มาก
กระนั้นนอกจากตบะแล้ว มันยังได้เปรียบในเรื่องของชัยภูมิกลางท้องสมุทร
ส่วนแรดขาวนั้นได้เปรียบที่มีกันสองตน อีกทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากจอมมารผู้ยุคบรรพกาล คาดว่าบรรพบุรุษของพวกเขาน่าจะมีความสามารถเทียบเคียงกับจิ้งจอกเก้าหาง
ด้วยเหตุนี้จึงยังไม่อาจตัดสินผลแพ้ชนะได้ในเร็ววัน
ทว่าผู้ที่ต้องรับเคราะห์กรรมคือสรรพสิ่งในผืนน้ำแถบนี้
นักพรตหนุ่มยืนอยู่บนเรือลำน้อยที่ล่องลอยเข้ามา
ท่ามกลางพายุคลื่นลมบ้าคลั่งเช่นนี้ เรือลำนี้ดูเล็กรอยราวกับใบไม้ ไม่ต่างจาก
