วจนตั้งตัวไม่ทัน ยิ่งทางอาณาจักรสุนัขเพิ่งประสบภัยพิบัติทางทะเลจนอยู่ในภาวะหลังชนฝา กระหม่อมคิดว่าสถานการณ์ที่ซาโจวคงจะเข้าขั้นวิกฤต และอาณาจักรวิฬารก็คงจะถึงคราวิกฤตตามไปด้วย…”
แมวลายเปรอะได้ยินเช่นนั้นก็เศร้าโศกเสียใจยิ่งนัก
เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ในท้องพระโรงต่างส่งเสียงคร่ำครวญระงม
ซ่งโหยวรับฟังด้วยความลำบากใจ
เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะแม่นางสามสีเบาๆ ก่อนจะเอ่ยปากออกมาในที่สุด “ขอขอบพระทัยฝ่าบาทและขอบคุณทุกท่านที่ให้การต้อนรับอย่างดียิ่ง วิกฤตครานี้ส่วนหนึ่งเกิดขึ้นเพราะการมาเยือนของพวกข้า จนทำให้เกิดความพลั้งเผลอ ข้าพเจ้ายินดีจะขอให้แม่นางสามสีช่วยออกแรงสักเล็กน้อย ทว่าเพียงเพื่อขับไล่กองทัพสุนัขและคลี่คลายวิกฤตให้เผ่าท่านเท่านั้น หลังจากนั้นหากฝ่าบาทยินดี ข้าขออาสาเป็นคนกลาง ช่วยเจรจาคลี่คลายความเข้าใจผิดระหว่างสองอาณาจักร เพื่อให้กลับมาเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันดังเดิม”
“โอ้! เช่นนั้นก็ประเสริฐยิ่งนัก!”
ใครเล่าจะบอกว่าหมาแมวไม่มีเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิง
ค่ำคืนเดียวกัน ใต้แสงจันทร์เสี้ยว
ตามขุนเขาและร่องน้ำชายทะเลบนเกาะเล็กๆ แมวและสุนัขนับพันกำลังตะลุมบอนต่อสู้กันอย่างดุเดือด เสียงร้องแหลมสูงของแมวและเสียงเห่ากรรโชกทุ้มต่ำของสุนัขดังระงมไปทั่ว รัศมีอำนาจของพวกมันไม่ได้ด้อยไปกว่ากองกำลังนับหมื่นแสนของมนุษย์เลย
ทหารสุนัขอาณาจักรสุนัขได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี พวกมันใช้กลยุทธ์หน่วยรบขนาดเล็ก มักจ
