บทที่ 423 แมวสามสีสำแดงเดช
……………
วังหลวง ใจกลางอาณาจักร
ตัวอาคารหลังนี้มีความสูงเพียงท่วมหัวคนเล็กน้อย ซ่งโหยวเพียงก้มกายก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป ด้านในก็กว้างขวางพอที่จะไม่ต้องก้มศีรษะอีก ทั้งความกว้างและความยาวนั้นดูไปแล้วก็มีขนาดราวครึ่งห้องของบ้านเรือนชาวบ้านทั่วไปในแคว้นต้าเยี่ยน ยามค่ำคืนบนเกาะอากาศหนาวเหน็บ ใจกลางท้องพระโรงแห่งนี้จึงก่อกองไฟกองหนึ่งไว้เพื่อให้ความอบอุ่นและแสงสว่าง
ยามนี้ซ่งโหยวนั่งขัดสมาธิพิงผนังอยู่ทางด้านซ้ายของประตู เบื้องหน้าเขามีใบตองใบหนึ่งวางไว้ บนนั้นจัดวางปลาขนาดไม่ถึงสองนิ้วมือที่มีขนาดเท่ากันสองตัว กุ้งแชบ๊วยตัวหดงอสองตัว หนูที่ถลกหนังตัดหัวตัดหางออกแล้วหนึ่งตัว และต้นหญ้าสีเขียวเรียวเล็กอีกเก้าต้น ปลาและกุ้งล้วนเผาสุกแล้ว ส่วนหนูนั้นยังดิบอยู่ หญ้าสีเขียวมีความยาวเพียงหนึ่งนิ้วมือ ดูไปแล้วคล้ายกับหญ้าที่แม่นางสามสีชอบแทะกินอยู่ริมทางเป็นประจำ
มีทั้งของคาวทั้งผักจัดวางอย่างเป็นระเบียบ
ถัดจากใบตองคือเปลือกหอยสังข์ ภายในบรรจุน้ำขุ่นมัวเอาไว้
แม่นางสามสีนั่งอยู่ข้างกายเขา เบื้องหน้านางก็มีใบตองใบหนึ่งเช่นกัน ทว่านอกจากปลาและกุ้งที่มีเพียงอย่างละตัวแล้ว อาหารที่เหลือล้วนเหมือนกับของเขาทุกประการ
นอกจากนี้ ทั้งสองฟากฝั่งยังมีแมวอีกหลายตัวนั่งยันกายด้วยขาหลังอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย คาดว่าเป็นเหล่าขุนนางบุ๋นและบู๊แห่งอาณาจักรวิฬาร ทุกตัวล้วนนั่งตัวตรง ท่
