าทางเคร่งขรึมไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย ทว่าต่างพากันแอบใช้หางตาชำเลืองมองพวกเขาทั้งสอง
เบื้องหน้าแมวเหล่านี้ก็มีใบตองวางอยู่เช่นกัน ทั้งขนาดและรูปทรงแทบจะถอดแบบกันมา อาหารบนนั้นเหมือนกับของแม่นางสามสีไม่ผิดเพี้ยน ทั้งปลาและกุ้งล้วนมีขนาดเท่ากัน จัดวางอย่างพิถีพิถัน บ่งบอกถึงความละเมียดละไมและความเป็นทางการของงานเลี้ยงในวังหลวงอาณาจักรวิฬาร ทั้งยังมีระเบียบวินัยที่เข้มงวดกวดขันยิ่ง
“วันนี้มีแขกผู้มีเกียรติมาเยือน นับเป็นเรื่องประหลาดนัก เหล่าขุนนางทั้งหลายไม่ต้องเกรงใจ เชิญดื่มกินน้ำและอาหารได้ตามสบาย”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท”
เหล่าแมวทั้งหลายกล่าวขอบคุณแล้วจึงเริ่มลงมือกิน
“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น” ซ่งโหยวประสานมือให้แก่แมวลายเปรอะที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน
“ท่านซ่งเชิญกินตามสบายเถิด! ข้ารู้ดีว่ากระเพาะของมนุษย์นั้นใหญ่กว่าแมวมาก จึงสั่งให้เตรียมเผื่อไว้ให้ท่านซ่งเป็นพิเศษ หากไม่พอก็โปรดบอกกล่าว ห้องเครื่องของข้าพร้อมรับใช้แขกผู้มีเกียรติอยู่ตลอดเวลา!” แมวลายเปรอะยังคงรักษามาดผู้ปกครองได้อย่างยอดเยี่ยม หาไม่ได้รีบร้อนกินอาหาร เพียงก้มลงเลียน้ำเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นกล่าวต่อ “แม่นางสามสีก็เชิญกินตามสบาย ด้านหลังยังมีอาหารเลิศรสอีกมากมาย!”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท~”
“ไม่ปิดบังฝ่าบาท ช่วงนี้ข้าพเจ้าล่องลอยอยู่กลางทะเล ถูกคลื่นซัดเอนไปเอนมา จนรู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารนัก” ซ่งโหยวกล่า
