เข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้ว”
เจ้าแมวทำท่าทางครุ่นคิด ราวกับได้บรรลุถึงสัจธรรมบางอย่าง
เพียงชั่วพริบตาชายฝั่งและหาดทรายก็หายวับไปจากสายตา เมื่อครู่ยังพอเห็นยอดต้นมะพร้าวอยู่รำไร แต่ยามนี้กลับเห็นเพียงยอดเขาบนแผ่นดินใหญ่ไกลลิบเท่านั้น
ในที่สุดแม่นางสามสีเลิกเกาะขอบเรือ นางค่อยๆ ไถลตัวลงมานอนกลางห้องเรือ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นเพียงท้องฟ้าสีครามกว้างใหญ่ ไม่เห็นนกทะเลแม้เพียงสักตัว มีเพียงนกนางแอ่นตัวนั้นที่บินว่อนชมความเงียบเหงาเพียง ราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย
……………