ัยนี้ ค่ำคืนในฉางจิงอาจจะยังพอมีแสงไฟส่องสว่างอยู่บ้าง แต่ที่แคว้นกันดารอย่างล่างโจว กลับมีบ้านในตัวอำเภอไม่กี่หลังที่จุดโคมหน้าประตู หมู่บ้านชาวประมงตกอยู่ในความมืดมิด แสงหิ่งห้อยบนดินไม่อาจประชันความสว่างไสวกับดวงดาวบนฟ้าได้ ค่ำคืนไร้จันทราไร้หมอกหนา จึงกลายเป็นงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ของหมู่ดารา
นักพรตจ้องมองตาไม่กะพริบ พลางครุ่นคิดในใจ
ก่อนหน้านี้เคยได้ยินขุนนางหนุ่มกล่าวว่าในทะเลมีมังกรจ้าวสมุทร แม้ซ่งโหยวจะไม่ค่อยเชื่อนัก แต่พอได้พิจารณาถึงตำแหน่งที่ตั้งอันไกลโพ้นของล่างโจวและท้องทะเลนอกเขตแดนเสินโจวแล้ว ก็คิดว่าตำนานจ้าวสมุทรอาจมีจริงแต่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในหอคำภีร์อารามฝูหลงเท่านั้น
ดูจากตอนนี้แล้ว คงไม่เป็นเช่นที่คิดไว้
แต่ก็เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น
ซ่งโหยวยังคงอยากเห็นจ้าวสมุทรกับตาตนเองสักครั้ง
ทว่าก็เหมือนที่ขุนนางหนุ่มคนนั้นกล่าวไว้ เรื่องพิสดารกลางท้องทะเลทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผีสาวเทพยดา, อาณาจักรยักษา หรืออาณาจักรเครางาม ก็ล้วนมหัศจรรย์สู้เรื่องอาณาจักรคนแคระไม่ได้
ขุนนางหนุ่มผู้นั้นเสนอความเห็นได้เฉียบคมนัก
หากโลกของคนขนาดตัวเท่าฝ่ามือที่คนธรรมดาเข้าไปเยือนแล้วจะตัวหดเล็กลงไปด้วยนั้นมีจริง ก็คงอัศจรรย์ยิ่งกว่าตำนานจ้าวสมุทรเสียอีก
ดินห้าทิศนั้นวิเศษเหนือบรรยาย คงหาได้ไม่ยากนัก
ในเมื่อราชครูกล่าวว่ามันอยู่ในทะเลล่างโจว และต้องมุ่งตรงไปยังสถานที่แสนมหัศจรรย์กลางทะเลล่
