บทที่ 404 เทพเซียนขึ้นรับตำแหน่ง
……………
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องนภาเริ่มทอแสงรำไร
ซ่งโหยวออกจากโรงเตี๊ยมแล้วมุ่งหน้าไปยังถนนดินเหลืองฝั่งซ้ายมือตามคำบอกเล่าของเถ้าแก่โรงเตี๊ยม กระทั่งได้พบกับเจ้าหน้าที่เก็บค่าผ่านทางขึ้นเขา
แม่นางสามสีจงใจจำแลงกายเป็นมนุษย์ นางสวมชุดสามสี ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังเจ้าหน้าที่ รอดูว่าตนจะต้องเสียเงินหรือไม่ หากต้องเสียเงิน นางตั้งใจจะบอกว่าไม่ไปแล้ว จากนั้นค่อยแอบไปหาที่ลับตาคน คืนร่างกลับเป็นแมวแล้ววิ่งผ่านเจ้าหน้าที่ไป
มีด่านตามสถานที่ต่างๆ ไม่กี่ด่านที่ขวางแมวได้
ทว่าเจ้าหน้าที่ผู้นั้นกลับมีใจเมตตา โดยเฉพาะกับเหล่านักพรต
“ขออภัยด้วยคุณชาย ทางการกำหนดไว้ว่า ผู้ขึ้นเขาต้องเสียค่าผ่านทางคนละห้าสิบเหวิน หากนำม้าหรือล่อขึ้นไปด้วย ก็ต้องเสียอีกตัวละห้าสิบเหวิน” เจ้าหน้าที่ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “แต่หากท่านมีใบผ่านทางและรู้จักกับนักพรตท่านใดในอารามบนเขา มีจุดประสงค์มาเยี่ยมเยียนมิตรสหาย เพียงแสดงใบผ่านทางแจ้งฉายาของนักพรตท่านนั้น ก็ไม่ต้องเสียค่าผ่านทางขอรับ”
“ข้าไม่รู้จักใครทั้งนั้น”
“จะว่าไป ข้าเองก็ใช่ว่าจะคุ้นเคยกับนักพรตเหล่านั้น”
“ข้าแค่อยากมาปีนเขา” ซ่งโหยวกล่าวปฏิเสธความหวังดีนั้น
“เช่นนั้นคงช่วยไม่ได้ล่ะนะ…”
ขณะนั้น เด็กหญิงตัวน้อยก็หันมามองนักพรตหนุ่มด้วยดวงตาดำขลับตัดกับตาขาวชัดเจน ก่อนจะหันกลับไปจ้องเจ้าหน้าที่ต่อ
ซ่งโหยวจึงเอ่ยปากถาม “แล้วศิ
