มรดกสืบทอดไปคืน จึงจำเป็นต้องเชิญทายาทเผ่าจิ้งจอกแห่งเย่ว์โจวที่ยังหลงเหลืออยู่ในใต้หล้านี้ให้มาที่นี่ หว่านเจียงจะสืบทอดวิชาบำเพ็ญตบะและคาถาอาคมให้แก่พวกเขา สิบกว่าปีให้หลังหว่านเจียงจะจากที่นี่ไป และยังคงช่วยเหลือท่านนักพรต ต่อสู้กับสวรรค์จนกว่าชีวิตจะหาไม่”
ในชั่วพริบตานั้น สายตาของนักพรตก็สั่นไหวเล็กน้อย
แมวสามสีซึ่งไม่รู้ว่าวิ่งมานั่งหมอบอยู่แทบเท้าของเขาตั้งแต่เมื่อใด เมื่อได้ยินดังนั้นก็นั่งตัวตรงจ้องมองปีศาจจิ้งจอกตาเขม็ง
“เป็นอย่างไรบ้าง” หญิงสาวจ้องมองตรงมายังเขา
“แม่นางดูแลนระยะเวลาสิบปีเกินไปแล้ว เหตุที่วิมานสวรรค์จำใจต้องทำเช่นนี้ ส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นเพราะพลังวิเศษของข้า แต่เป็นเพราะข้าได้เปรียบในแง่ของกฎเกณฑ์ เมื่อเราจากไป วิมานสวรรค์ย่อมต้องหาทางยึดอำนาจหน้าที่ในนรก เมืองผีจำเป็นต้องใช้พลังหยินหยางของแม่นางในการขับเคลื่อน และยังต้องการให้แม่นางช่วยเหลือองค์เทพเย่ว์หวังต่อต้านแรงกดดันด้วย” ซ่งโหยวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “หากนรกก่อตัวขึ้นสำเร็จเมื่อไร ข้าจะมอบโอสถทิพย์ทั้งเม็ดให้แน่นอน ถึงตอนนั้นแม่นางค่อยๆ ไปแสวงหาวิถีแห่งการบำเพ็ญตนเป็นจิ้งจอกเก้าหางก็ได้”
“ท่านนักพรตช่างไร้ความรู้สึกโดยแท้…”
“ข้าก็เคยปฏิบัติต่อแม่นางด้วยความจริงใจเช่นกัน”
“ช่างเถิด ช่างเถิด เดิมทีคิดว่าจะได้พบกับท่านนักพรตอีกครั้งที่หยางตู ดูเหมือนจะไม่มีวาสนาเสียแล้ว” หญิงสาวทอดสายตาลงมองพื้น
