พียงการแลกเปลี่ยนเท่านั้น ท่านนักพรตได้นรกไป พวกข้าได้รับความเป็นอมตะ จะขอบคุณได้อย่างไร” เสียงของปีศาจจิ้งจอกยังคงสงบนิ่ง เพียงแต่แผ่วเบาลงมาก พักไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “แต่หว่านเจียงมักจะใคร่ครวญถึงปัญหาหนึ่งในขณะที่แสวงหาความเป็นอมตะ”
“เชิญกล่าวมาเถิด”
“ท่านนักพรตคิดว่า โลกในอีกพันปีข้างหน้าจะเป็นยุคสมัยใด และโลกในตอนนั้นจะมีรูปลักษณ์เช่นไรกันแน่”
“ท่านคิดไปไกลถึงหนึ่งพันปีข้างหน้าแล้วหรือ”
“ใช่แล้ว” หญิงสาวกล่าว “ที่จริงแล้ว ไม่เพียงแต่มนุษย์เท่านั้นที่มีอารยธรรมและมีหนังสือประวัติศาสตร์ พวกปีศาจก็มีเช่นกัน เพียงแต่วิธีการบันทึกประวัติศาสตร์ของปีศาจแตกต่างจากมนุษย์”
“…”
“ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ บันทึกเรื่องราวสำคัญ สิบปีก็เขียนได้หนึ่งเล่ม ร้อยปีก็มีหนึ่งกอบกำ พันปีก็อาจกองเต็มห้อง แต่นั่นอาจยังไม่เพียงพอ แต่ในพงศาวดารของเผ่าปีศาจ ผ่านไปพันปีกลับมีเพียงเล่มเดียว”
หญิงสาวกล่าวพลางแย้มยิ้มเล็กน้อย
“ด้วยอุปนิสัยของท่านนักพรต หากได้อ่านพงศาวดารปีศาจ ข้าเชื่อว่าท่านจะรู้สึกว่าน่าสนใจอย่างยิ่ง ในพงศาวดารของพวกปีศาจ ช่วงเวลาจะกินระยะยาวนานมาก หว่านเจียงใช้เวลาเพียงสองวัน ก็ได้อ่านเรื่องราวหลายพันปีจนจบ ว่ากันว่าเมื่อกว่าหนึ่งพันปีที่แล้ว เมื่อขุนนางในโลกมนุษย์สิ้นชีวิตยังต้องใช้คนเป็นๆ สังเวยตามไป แม้แต่เทพเจ้าบนสวรรค์ก็ยังต้องใช้คนเป็นหรือศีรษะของมนุษย์ในการบูชายัญ ยามนั้นไม่ว่าจะเ