น้ำไหลเปลี่ยนทิศล้วนเป็นภัยพิบัติ ท่านพเนจรไปทั่วใต้หล้า บำเพ็ญจิตขัดเกลาใจ เช่นเดียวกับหมอเทวดาไช่ ที่ใดมีทุกข์ที่นั่นย่อมมีท่านอาจารย์ ดังนั้นข้าเดาว่า หากมีวาสนา เราคงได้พบกันที่นี่” ซ่งโหยวกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ “หากไม่เป็นเช่นนั้น ข้าก็คงไปเยี่ยมเยียนท่านด้วยตนเองแล้ว”
“แล้วภัยพิบัติเมื่อก่อนหน้านี้เกิดจากสาเหตุใดหรือ”
“เชิญนั่งลงก่อนเถิด”
“ดี”
พระภิกษุจึงนั่งลงแล้วหันไปแนะนำวิญญาณทั้งสองตน “วิญญาณสองตนนี้เป็นวิญญาณแม่ทัพที่อาตมาได้พบระหว่างทาง ล้วนเป็นแม่ทัพทางเหนือผู้สิ้นชีพในสนามรบ อาตมาเคยถามพวกเขาถึงเรื่องราวที่ท่านนักพรตเดินทางไปทางเหนือ ทราบมาว่าพวกเขาเกือบจะมีวาสนาได้พบกับท่านนักพรตแล้ว”
“ข้าเฟิงหยวนซือ คนมักเรียกข้าว่าเฟิงต้าเอ่อร์”
“ส่วนข้าชางเจี้ยนอี้”
แม่ทัพผีทั้งสองประสานมือคารวะด้วยท่าทีกระวนกระวายเล็กน้อย จากนั้นกล่าวต่อว่า “พวกข้าเคยหลงผิด ครั้งก่อนที่เมืองหย่วนอันในเหยียนโจว ได้ยินว่าท่านเซียนจะมาเยือน ก็กลัวว่าจะถูกท่านลงโทษ จึงฉวยโอกาสหนีไปในยามค่ำคืน…”
“ได้ยินว่าขุนพลทั้งสองถูกยมทูตนำตัวมาที่เฟิงโจว และเตรียมพร้อมที่จะมอบตัวเพื่อรับโทษทัณฑ์ แต่จากคำพูดและท่าทีของยมทูต พวกเข
