เผา แต่วิญญาณเหล่านั้นล้วนมีบาปหนัก สมควรถูกลงโทษตาม หลังจากท่านเซียนจากไป ราชครูก็ได้ปลดตำแหน่งของข้าและลงมือทำหน้าที่นั้นด้วยตนเอง”
“ท่านทั้งหลายไม่จำเป็นต้องหวาดระแวง ข้าจะไม่ทำให้พวกท่านลำบากใจแน่นอน ข้าเชื่อว่าท่านไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และจะไม่ปลดตำแหน่งของพวกท่านเป็นอันขาด” ซ่งโหยวโบกมืออย่างสงบ “ขอให้ท่านทั้งหลายยังคงดำรงตำแหน่งเดิม ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายและข้อบังคับเดิมได้ตามปกติจนกว่าจะผู้มีคุณธรรมความดีสูงส่งมาดำรงตำแหน่งราชาแห่งภูตผี ไม่สิ เปลี่ยนเป็นเจ้าตำหนักพิภพดีกว่า ถึงตอนนั้น พวกท่านทั้งหลายเพียงช่วยกันประคับประคองก็พอแล้ว”
“ไม่มีการปรับแก้กฎเกณฑ์ใดๆ หรือ”
“ตอนนี้ยังไม่คิดปรับแก้ เพียงแต่ไม่จำเป็นต้องมีกฎที่เข้มงวดเกินไปแล้ว ให้ปฏิบัติตามกฎระเบียบก็พอแล้ว” ซ่งโหยวกล่าว “เพียงหวังให้ท่านทั้งหลายยึดมั่นในจิตใจเดิม ยังคงปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเป็นธรรม เพื่อประโยชน์ของดวงวิญญาณในขุมนรก”
อันที่จริงคงไม่มีใครล่วงรู้แผนการของราชครู ยกเว้นตัวราชครูเอง ประการแรกคือเขาเองก็กลัวความลับรั่วไหล จึงทำได้เพียงใช้ประโยชน์จากภูตผีและมนุษย์ทั่วหล้า ประการที่สองคือตัวราชครูเป็นบุคคลที่ซับซ้อนและเข้าใจยากยิ่ง ไม่แน่ว่าเขาอาจคาดการณ์ความล้มเหลวของตนไว้แล้วแต่แรก จึงไม่ต้องการให้ขุนนางผีเหล่านี้ต้องมาพัวพันด้วย
คิดได้เช่นนั้นแล้วก็รู้สึกว่าช่างซับซ้อนเหลือเกิน
“ท่านทั้งสาม ไปท
