ำหน้าที่ของตนเถิด”
ซ่งโหยวเพียงขอให้พวกเขายังคงดูแลการทำงานของเมืองผีต่อไป พร้อมทั้งครุ่นคิดถึงผู้ที่เหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าแห่งตำหนักพิภพ
เมื่อมีสามท่านนี้อยู่ แม้ไม่มีเจ้าแห่งตำหนักพิภพ เมืองผีนี้ก็ยังสามารถดำรงอยู่ต่อไปได้โดยไม่มีเรื่องต้องกังวล
ส่วนผู้ที่เหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าแห่งตำหนักพิภพ คาดว่าเดิมทีราชครูคงคิดไว้ในใจแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาเล็งผู้ใดไว้ ซ้ำแล้วยังไม่รู้ว่าเขาตัดสินใจด้วยตนเอง หรือตั้งใจจะให้สรรพสิ่งจากทั้งสองโลกเป็นผู้ตัดสินใจ หรืออาจจะมีการตกลงกับวิมานสวรรค์ หรือมีการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ด้วยหรือไม่
นอกจากนี้ยังมีเทพที่สวรรค์ส่งมาประจำการ จ้าวแห่งขุมนรก หรือแม้แต่เทพจากทางพุทธ…
ในนรกย่อมต้องมีเทพสถิตอยู่เป็นธรรมดา
ซ่งโหยวจะไม่เลือกคนที่ราชครูเคยกำหนดไว้แน่นอน ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าราชครูกำหนดผู้ใดไว้กันแน่ และจะไม่ยอมให้วิมานสวรรค์หรือสำนักพุทธมาเป็นผู้ตัดสินใจเลือกเทพที่จะส่งลงมาเช่นเดียวกัน แต่โดยรวมแล้ว เขายังคงตั้งใจที่จะปฏิบัติตามระบบที่ราชครูได้กำหนดไว้ เพราะตัวเขาเองไม่สามารถอยู่ที่นี่ตลอดไป อีกทั้งระบบของราชครูก็ถือว่าดีมากแล้ว มีการถ่วงดุลอำนาจจากทุกฝ่ายและมีการแบ่งแยกอำนาจชัดเจน
นับเป็นโชคดีที่ก่อนหน้านี้เคยพำนักอยู่ที่อารามชิงเซียว และมีโอกาสได้อ่านบันทึกรายชื่อองค์เทพ ซึ่งในนั้นมีรายชื่อที่คุ้นเคยอยู่ไม่น้อย
ซ่งโหยวจึงค่อยๆ ตัดสินใจไป ขณะเดียวกันก็ร
