น่อยนั้นก็ถูกข่มไว้ด้วยจระเข้ยักษ์ ขณะเดียวกันก็อาศัยฐานะราชครูแห่งต้าเยี่ยนและการสนับสนุนจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบันคอยรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อวิมานสวรรค์ โดยเฉพาะกับสายของจักรพรรดิชื่อจิน ให้ร่วมมือกันได้โดยไม่มีเหตุขัดแย้ง
เมืองผีเยี่ยซานก็ใช่ว่าจะเป็นสถานที่เล็กๆ
วิญญาณต้องการพื้นที่น้อยกว่ามนุษย์หลายเท่า เมืองผีเดิมเต็มแล้ว แต่ภูเขารอบๆ ยังว่างอยู่ไม่น้อย แถมใต้ดินก็มีโพรงอีกมาก และเดิมทีราชครูก็ตั้งใจเก็บพื้นที่เหล่านี้ไว้รองรับวิญญาณที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อยู่แล้ว
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้ดีว่าไม่มีทางพอ
จึงจำต้องใช้วิธีรุนแรง จับวิญญาณไปลงโทษเพื่อควบคุมจำนวน ขณะเดียวกันก็ได้ปกปิดความต้องการส่วนตนด้วย
นับว่าเป็นยอดคนจริงๆ
แต่เมื่อเมืองผีมาอยู่ในมือของซ่งโหยวแล้ว วิธีการต่างๆ ก็ล้วนใช้ไม่ได้อีกต่อไป
ค่ายกลบนเขาเยี่ยซานได้พังทลายไปพร้อมกับภูเขาที่ทรุดตัวลง และต่อให้ค่ายกลนั้นยังอยู่ ก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพดีนัก แต่ถึงกระนั้นผีบัณฑิตตนนั้นเพียงมาสอดส่องแล้วก็ไป ทั้งที่ก็ยังมียมทูตและทหารผีเฝ้าอยู่ นั่นหมายความว่าวิญญาณพวกนั้นมีหน้าที่คุ้มกันเมืองผีไว้เฉยๆ แต่ไม่อาจซ่อนเมืองผีจากสายตาคนภายนอกได้ ยิ่งไปกว่านั้นซ่งโหยวยังไม่มีกองทหารมังกรพยศมาคอยสกัดกั้นไม่ให้เข้าไป และหาได้มีคนจากจวนจวี้เซียนปรากฏตัวขึ้นแม้สักคน
ส่วนจอมมารนั้นจะว่าไปก็มีอยู่ตนหนึ่ง แต่นางต่างออกไปจากพวกจระเข้ยักษ์
ความสัม
