ุณธรรมและอาคม
นั่นคือเขาเป็นมนุษย์
อันที่จริงแล้วบนสวรรค์ยังมีเทพผู้เก่งกาจอีกมาก ไม่ว่าจะเป็นเทพสายฟ้าโจวเหลยกงหรือเทพดาราจินหลิงล้วนเป็นแม่ทัพสวรรค์ผู้เลื่องชื่อในแดนปุถุชน ทรงพลังไม่ต่างจากจอมมารเลย อีกทั้งยังมีเทพระดับสูงอย่างเทพหั่วหยาง ซึ่งเป็นยอดฝีมือที่ขึ้นสวรรค์มาเพราะต้องการหลบเลี่ยงชะตาฟ้าลิขิต ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่โดยแท้ ตามที่ปีศาจจิ้งจอกเคยกล่าวว่านี่เป็นยุคสมัยของมนุษย์และเทพ ผู้ถือครองพลังล้วนเป็นเทพที่ต้องอาศัยแรงศรัทธา ต่อให้เป็นซ่งโหยวหรือพสุธาศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่มีทางต่อกรกับสวรรค์ด้วยตัวคนเดียวได้
เมื่อหลายปีก่อน นักพรตฝูหยางเคยลุกขึ้นต่อสู้กับสวรรค์ แต่เขาต่อต้านเพียงบางส่วนเท่านั้น คือเหล่าเทพที่มีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งกับราชวงศ์ก่อนหน้า ไม่ยอมให้ราชวงศ์นั้นล่มสลาย จึงลงมาสร้างความวุ่นวาย
เทพส่วนมากยังคงยึดถือคุณธรรม รู้ว่าควรทำอะไรและไม่ควรทำอะไร
ตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน
หากสวรรค์ไม่มีเหตุผลอันชอบธรรม แม้องค์จักรพรรดิสวรรค์จะทุบโต๊ะจนแตก แล้วเรียกเทพทั้งหลายมาร่วมกำจัดซ่งโหยว ก็คงมีไม่กี่องค์ที่จะยอมรับคำสั่งนั้น
ส่วนเรื่องต้องประมือกับองค์เทพจินหลิงนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ช้าก็เร็วย่อมต้องเกิดขึ้น เมื่อถูกกำหนดให้เป็นศัตรูกัน ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาโต้เถียงให้สิ้นเปลืองคำพูด
ซ่งโหยวนอนหลับยาวจนฟ้าสาง
ลืมตาขึ้นมาก็เจ้าแมวอยู่ตรงหน้า ไม่รู้นางยืนจ้องเขามานานเท่าใดแล้ว
ครั
