ษมีพลังวิญญาณเข้มข้น รูปทรงอาจจะไม่เหมือนดินทั่วไป ข้าอยากให้พวกเจ้าลองไปค้นดู หากหาเจอ ก็ช่วยหยิบกลับมาด้วย”
“เยี่ยนอันรับทราบแล้วขอรับ”
“ตอนผ่านอำเภออิ่นหนานก็ช่วยซื้อข้าวสารและเสบียงกลับมาบ้าง เราต้องอยู่ที่นี่อีกพักใหญ่” ซ่งโหยวเว้นจังหวะ เขาเบนสายตาไปหาเยี่ยนอันและแม่นางสามสี ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “แม่นางสามสีเก่งเรื่องซื้อของ โดยเฉพาะเวลาต่อราคาและคิดเงิน ให้แม่นางสามสีไปซื้อก็ได้ เพียงแต่เมื่อแปลงกายเป็นมนุษย์ นางยังเยาว์วัยนัก เกรงว่าผู้คนอาจมองข้ามหรือหลอกนางได้ ดังนั้นเยี่ยนอัน เจ้าต้องคอยตามแม่นางสามสีไว้ ไม่ต้องพูดอะไร เพียงเดินตามนางก็พอ”
“รับทราบขอรับ…”
นกนางแอ่นดูจะเก้อเขินเล็กน้อย
“ได้เลย!”
แต่แม่นางสามสีกลับตอบรับด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่น นางช่างเฉลียวฉลาดดีจริงๆ
“ฝากพวกเจ้าด้วย” ซ่งโหยวกล่าว พลางไล่มองไปยังเยี่ยนอัน, เจ้าม้าและแม่นางสามสี “พวกเจ้าช่วยข้าได้มากเลย”
“ช่วยได้มากเลย!”
แต่แม่นางสามสีกลับจ้องเขาต่อ
“แต่ถ้าแม่นางสามสีไปแล้ว เจ้าจะกินอะไรล่ะ”
“อดสักสองสามวันไม่เป็นไรหรอก”
“…”
“ไปเถิด”
ซ่งโหยวโบกมือ
เจ้าม้าจึงลุกพรวดขึ้นหมายจะก้าวออกไป
นกนางแอ่นโน้มตัวเตรียมโผบินลงมาจากก้อนหิน
ส่วนแม่นางสามสีเหลียวมองเขาอยู่หลายที ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็วิ่งออกไป แต่ผ่านไปสักพัก นางก็กลับมาอีกครั้ง
นางบอกว่านางไปขุดหลุมเล็กๆ ไว้ที่ปากทางนอกถ้ำ แล้วใส่ปลาที่จับลงไปเลี้ยงไว้ก่
