น
มีเศษหินพุ่งเฉียดฝ่ามือยักษ์ไป กระแทกลงบนไหล่เขาด้านหลัง บ้างตกลงใกล้ๆ บ้างไปตกอยู่ที่ไกล เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นต่อเนื่อง คาดว่าคงดังไปไกลนับสิบลี้ ไม่รู้ว่าเหล่าทหารมังกรพยศที่เฝ้าอยู่รอบนอกจะตื่นตระหนกเพียงใด
ขณะเดียวกันนั้นเบื้องหลังซ่งโหยวก็มีจระเข้ยักษ์ตนหนึ่งพุ่งเข้าใส่ ร่างของมันใหญ่โตสมกับเป็นปีศาจยุคบรรพกาล ถึงขั้นอาจจะเหยียบสะพานให้ขาดหรือกลืนทั้งวังหลวงเข้าไปได้ในคราเดียว ทั้งผืนป่าและภูผาที่ขวางอยู่เบื้องหน้ากลับกลายเป็นเพียงทางเดินขรุขระสำหรับมันเท่านั้น เพราะฝีเท้าของมันนั้นช่างรวดเร็วจนน่าสะพรึงกลัว
นิ้วทั้งห้าแผ่ออก ปรากฏลูกแก้วเพลิงขึ้นกลางฝ่ามือของเขา เปลวเพลิงนั้นสว่างวาบดุจดั่งดวงตะวัน เพลิงคุกรุ่นรวมตัวเป็นกลุ่มก้อนแผ่รัศมีแรงกล้าชวนแสบตา
ทันใดนั้นลูกแก้วเพลิงก็พุ่งตรงออกไป เกิดเป็นประกายแสงสีทองพาดผ่านท้องนภา สาดเข้าใส่ร่างปีศาจจระเข้ตรงๆ
เพลิงนั้นเพียงแตะลงบนผิวกาย จากจุดเล็กๆ ก็เริ่มแผ่กระจายไปตามลำตัวขนาดมหึมา ชั่วพริบตาเดียวก็กลืนร่างของมันไปกว่าครึ่งแล้ว
ตามมาด้วยเสียงคำรามสะเทือนฟ้าดิน
ไฟนี้หาได้ร้อนแรงถึงขั้นสามารถเผาเนื้อหนังให้ยุ่ยเปื่อยและพลังวิญญาณก็ไม่ได้รุนแรงถึงขั้นทะลวงเกราะหนังของมันได้ แต่เพลิงนี้กลับแผดเผาทะลวงดวงจิตของมัน
ความทรมานนี้กรีดลึกลงไปถึงดวงวิญญาณ จระเข้ยักษ์จึงล้มตัวลงเกลือกกลิ้งทุรนทุราย
ต้นไม้แห้งเหี่ยวบนเนินล้วนถูกบดแหลก
