สูงนับพันชั้น
กองทหารมังกรพยศที่คอยปักหลักล้อมภูเขาไว้นั้นล้วนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในภูเขามานานแล้ว ต่างตกใจหวาดหวั่น คอยหันไปมองภูเขาเป็นระยะ แต่ไร้ซึ่งคำสั่งจากเบื้องบน ก็ไม่กล้าถอยหนีเอง
เสียงสั่นสะเทือนยิ่งทวีคูณความรุนแรงขึ้น
ราวกับว่ามังกรดินกำลังพลิกตัว
ราวกับว่าภูเขาทั้งลูกกำลังจพถล่ม
มีทหารในค่ายหลายคนเริ่มวิ่งไปถามผู้บังคับบัญชา พวกที่อยู่บนหอสัญญาณไฟก็ยิ่งไม่รู้จะทำอย่างไรดี ได้แต่ยืนขาสั่นอยู่เช่นนั้น
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ…
ระหว่างที่กำลังแตกตื่นอยู่นั้น ก็มีนกนางแอ่นตัวหนึ่งบินโฉบเข้ามาทางช่องสอดส่องบนหอสัญญาณไฟ นกนางแอ่นหยุดนิ่งกลางอากาศ ก่อนจะกล่าวเสียงดังฟังชัด
“ข้าคือเผ่านกนางแอ่นแห่งอันชิง ทายาทแห่งองค์เทพเยี่ยนเซียน อาจารย์ของข้ามีนามว่าซ่งโหยว ผู้เคยปราบจอมมารทางแดนเหนือให้สิ้นฤทธิ์เดช ข้าได้รับมอบหมายให้มาแจ้งข่าวว่าบัดนี้มีจอมมารก่อความวุ่นวายอยู่บนภูเขาเยี่ยซาน ขอให้ปุถุชนคนธรรมดาทั้งหลายรีบหนีไปบัดเดี๋ยวนี้!”
บรรดาทหารในค่ายใหญ่ต่างวิ่งวุ่นด้วยความตื่นตระหนก เพราะเมื่อครู่มีหินก้อนมหึมาจากบนเขากลิ้งลงมาทับค่ายกลางจนพังยับเยิน ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อดี
ทันใดนั้นเบื้องบนก็มีเปลวไฟแตกกระจายกลางอากาศ
“โอ๊ย!”
เหล่าทหารพากันสะดุ้งโหยง ต่างรีบก้มตัวตั้งท่าป้องกัน ครั้นหันหน้าไปมองก็เห็นเจ้าแมวยืนอยู่บนหลังคากระโจม ครั้นทั้งสองฝ่ายเห็นกันแล้ว เจ้าแมวน้อยก็เอ่ยถ้อยค