นไป เด็กหญิงตัวน้อยขี่หลังเสือยักษ์กำธงไว้แน่น ส่วนอีกมือก็คอยจับลำคอเสือไว้ เสือยักษ์ออกแรงวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ทำเอาทั้งเสื้อผ้าและเรือนผมของนางปลิวสะบัดไป ขณะเดียวกันนางก็คงสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังไว้ ดูแล้วองอาจยิ่งนัก
นกกางเขนตัวหนึ่งยืนเกาะกิ่งไม้ริมทาง คอยสางขนสลับกับก้มลงมองเบื้องล่าง แต่ไม่คาดคิดเลยว่ตนจะถูกจับได้
ทันใดนั้นพลันมีเสียงลมโหมมาจากด้านบน
นกกางเขนชะงักไป ก่อนจะเงยหน้าขึ้นด้วยความตื่นตัว
พลันเห็นนกนางแอ่นตัวหนึ่งพุ่งตัวลงมาด้วยท่าแนบปีกเข้ากับลำตัวพร้อมประจัญบาน จะงอยปากแหลมดั่งลูกศรก็พุ่งตรงมาทางนกกางเขน
นกกางเขนสะดุ้งเฮือก
แต่มันก็เลือดร้อนไม่แพ้กัน จึงกระโจนขึ้นตั้งรับตามสัญชาตญาณทันที
นกนางแอ่นตัวนั้นเป็นเพียงภาพมายา
ทันทีที่ร่างทั้งสองพุ่งชนกัน นกนางแอ่นก็สลายกลายเป็นควันดำ ก่อนที่แสงสีทองอร่ามในควันดำนั้นจะเปล่งประกายขึ้น แสงนั้นร้อนแรงเสียจนนกกางเขนตัวนั้นรู้สึกราวกับพุ่งเข้ากองเพลิง เพียงชั่วพริบตาก็สลบไป จากนั้นนกนางแอ่นอีกตัวจึงโผลงมาใช้พลังเหมันต์ผนึกมันไว้
ห่างไปไม่ไกลนัก มีกระต่ายตัวหนึ่งกำลังก้มเล็มหญ้าอย่างสบายอารมณ์ ขณะเดียวกันก็คอยชำเลืองมองไปยังถนนใหญ่เป็นระยะ ทว่าทันใดนั้นมันกลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงกระโจนหลบเข้าหลุมไปในพริบตา
เพียงอึดใจเดียวหมาป่าทั้งฝูงก็บุกมาถึงที่
น่าเสียดายที่กระต่ายขุดหลุมไว้ไม่ลึกพอ อีกทั้งหมาป่าทุ่งหญ้าแดนเหนือก็ล้วน
