ห้เขาฟัง
หลังจากนั้นทั้งสามจึงเดินกลับไปยังโรงเตี๊ยม เมืองเล็กผู้คนบางตา อีกทั้งนี่ก็ไม่ใช่ฤดูกาลออกเดินทาง จึงมีเพียงกลุ่มของซ่งโหยวและผู้คุ้มกันสินค้าเท่านั้น
ขนมหูแมวที่ได้กินเมื่อกลางวันนี้อร่อยมาก ซ่งโหยวจึงสั่งมาอีกชาม ส่วนแม่นางสามสีไม่ได้สั่งอะไรเพิ่ม เพราะกลัวว่าถ้าตนดื่มเหล้าข้าวหมักจนเมาจะเผลอทำชามตกแตก ทั้งยังคิดว่าอาหารที่นี่แพงเกินไป ซ่งโหยวก็กลัวว่านางจะกินจนเอียน จึงไม่ได้สั่งเพิ่มให้ เพียงแต่เมื่อนางเสนอว่าจะไม่กินมื้อเย็นเพราะอยากประหยัดนเพรา แล้วจะออกไปจับหนูแทน ซ่งโหยวก็ยังให้สั่งไข่ลวกให้นางกินอยู่ดี
ถ้วยกระเบื้องลายฉลุเนื้อเนียนละเอียดใต้แสงตะเกียงน้ำมันช่างดูวิจิตรงดงามนัก งดงามถึงขั้นที่ไม่อาจลอกเลียนแบบตามได้เลย
เหล่าผู้คุ้มกันเห็นดังนั้นแล้วก็พากันตกตะลึงกันเป็นแถว
เมื่อกินเสร็จแล้ว ซ่งโหยวก็เดินขึ้นชั้นบนไปล้างหน้าล้างตาเตรียมเข้านอน
