ยังไม่ถูกลงโทษในชาติก่อน ถึงแม้จะตายแล้วก็ตาม ก็ยังต้องตายซ้ำอีกครั้ง ถูกเผาจนแหลกเป็นผง ถ้าเป็นพวกเคยทำบาปถึงตาย แต่ในโลกมนุษย์ได้ชดใช้ไปแล้ว ก็อาจลดระดับลงมาเป็นสี่หรือสาม หรือบางรายก็ยังต้องเผาจนวิญญาณดับสูญอยู่ดี”
“แล้วดูจากอะไรว่าใครจะได้รับการลดโทษหรือไม่ พิจารณาจากการสำนึกผิดหรือเปล่า”
“ใช่ เป็นหนึ่งในปัจจัยที่ใช้พิจารณา”
“เป็นเช่นนั้นเอง”
ซ่งโหยวพยักหน้า แม้ไม่ได้แสดงความเห็นเพิ่มเติม แต่ในใจกลับรู้สึกแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อย
“เมืองผีเพิ่งถูกสร้างขึ้น ในช่วงเริ่มต้นย่อมต้องมีวิธีพิเศษสำหรับยุคนี้ คนดีเราย่อมเมตตา คนชั่วเราย่อมเข้มงวดเป็นพิเศษ” ราชครูพูดพลางหยุดหายใจชั่วขณะ “ทั้งหมดนี้ก็แค่กำหนดไว้ชั่วคราวเท่านั้น”
“นรกเพลิง” ราชครูตอบอย่างสงบ ไร้ซึ่งท่าทีปิดบัง “ตอนนี้ในนรกมีเพียง ‘นรกเพลิง’ ที่สร้างเสร็จแล้ว และก็เป็นสถานที่ที่ใช้ลงโทษบ่อยที่สุด ผีที่มีบาปค้างจากโลกมนุษย์จะถูกส่งเข้าไป บางตนอยู่เพียงขอบนอกก็เพียงพอ บางตนต้องรับโทษกลางเพลิง บางตนถึงกับถูกเผาจนดวงจิตสลาย”
“แล้วพวกที่มาปรากฏในความฝันของคนเป็นล่ะ…”
“ก็มักเป็นพวกที่กำลังรับโทษอยู่ที่นั่น หรือไม่ก็ถูกเผาจนสิ้นซากไปแล้ว” ราชครูตอบเสียงเรียบ
“ข้าขอดูสักหน่อยได้หรือไม่”
“นรกเพลิงนั้นร้อนแรงนัก แม้เพียงขอบนอกก็ร้อนระอุจนทนไม่ไหว อีกทั้งยังเต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวนของผีสาง น่าขนหัวลุกนัก” ราชครูเอ่ยทั้งรอยยิ้ม “ยิ่งไปก
