นางสามสีที่ขายได้ในราคาถูก ก็เพราะอาศัยอำนาจบารมีของเขา
ชาวต้าเยี่ยนนับยี่สิบล้านชีวิต ล้วนได้รับอานิสงส์จากเขาไม่มากก็น้อย
ซ่งโหยวยินดีจะเชื่อว่าเขาทำด้วยใจจริง
อย่างน้อยหลายปีก่อน ตอนที่เมืองผีเยี่ยซานเพิ่งสร้างเสร็จ พวกแรงงานที่ถูกเกณฑ์มาก็ได้รับการปล่อยตัวกลับบ้านจริงๆ ซ่งโหยวเองก็ได้พบกับบางคนระหว่างทาง คนเหล่านั้นต่างพูดถึงราชครูด้วยความชื่นชม
กระทั่งใกล้เสร็จ มีข่าวลือแพร่ไปทั่วว่าพวกเขากำลังสร้างสุสานให้ฮ่องเต้ และเมื่อสร้างเสร็จจะไม่มีผู้ใดรอดชีวิต เพื่อปิดบังความลับนั้น โชคดีที่ราชครูออกมาพูดด้วยตนเอง ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามก็คลายความหวาดกลัวของทุกคนได้ทั้งสิ้น
หลังงานเสร็จสิ้น แรงงานเหล่านั้นก็ได้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ทั้งยังได้รับเงินรางวัลอีกก้อนหนึ่ง
อย่างน้อยเรื่องนี้ก็เป็นความจริงแน่นอน
“หลายปีมานี้ ข้ามักฝันเห็นองค์เทพเสด็จมา สนทนาเรื่องเมืองผีเยี่ยซานและนรกกับข้าอยู่บ่อยครั้ง” ราชครูกล่าว “เมืองผีแห่งนี้ ก็ได้รับอิทธิพลมาจากคำแนะนำของพวกท่านเหล่านั้นอยู่บ้าง”
ซ่งโหยวเดินตามอยู่ครึ่งก้าว พลางกวาดสายตามองรอบด้าน
เมืองผีแห่งนี้ ถึงจะอยู่ในภูเขา แต่รูปแบบและผังเมืองกลับคล้ายเมืองมนุษย์ทุกประการ ซึ่งก็ไม่น่าแปลกอะไร เทพยังมีเมืองเป็นของตนเอง และแม้แต่เครื่องแต่งกายยังเป็นไปตามรสนิยมของคนยุคปัจจุบันด้วยซ้ำ
ไม่ทันไรก็มีแสงสีเขียวอมขาวแล่นผ่านตาเขาไป
ความสว่างเผยรูปลักษณ์
