จะมีเพียงทายาทบางคนจากอารามฝูหลงเท่านั้น
“ศรัทธาหล่อหลอมเทพ ควันธูปสร้างอิทธิฤทธิ์ นับว่ามีข้อดีอยู่บ้าง แม้วิมานสวรรค์ทุกวันนี้ จะสงบสุขยิ่งกว่ากลียุคเมื่อครั้งบรรพกาล ใช้ใจราษฎรหล่อเลี้ยงเทพยดา ทำให้เทพไม่อาจตัดขาดจากสรรพชีวิต ทั้งอยู่เหนือโลกปุถุชน แต่ก็ผูกพันกับมนุษย์ นับว่าน่าสนใจนัก หากเป็นฝีมือของสวรรค์ ก็ต้องชมว่าวิเศษวิโสเหลือเกิน เพียงแต่เกรงว่าสวรรค์อาจคิดไม่ถึงอยู่เรื่องหนึ่ง จิตใจมนุษย์นั้นยากแท้หยั่งถึง บางครามิอาจควบคุมตนเองได้”
ซ่งโหยวเอ่ยพลางลอบมองเซียนงู
“หากแต่ถูกผู้อื่นควบคุม”
เซียนงูขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย
ถ้าเมื่อครู่ยังเป็นเพียงคำวิจารณ์สวรรค์ บัดนี้ก็คงเทียบเท่ากับการเอ่ยเหน็บแนมจักรพรรดิสวรรค์โดยตรงแล้ว
ใจราษฎรและแรงศรัทธาหล่อรวมให้เทพมีอิทธิฤทธิ์แก่กล้า แม้ความคิดจะงดงามเพียงใด ทว่าจิตใจคนนั้นแปรผันได้ง่ายนัก บางครากลับถูกผู้อื่นชี้นำ
ดั่งเช่นฟู่เหลยกง ขุนพลผู้ผดุงความยุติธรรม ปราบผีปีศาจ ปกป้องสรรพชีวิต สำนักเต๋าทั้งหลายต่างเอ่ยปากสรรเสริญ ประชาชนก็เชื่อโดยไร้ข้อกังขา
หรือจะเป็นจ้าวแห่งสวรรค์ อย่างจักรพรรดิชื่อจิน หาใช่ผู้ไร้คุณธรรม ไร้ความสามารถเด็ดขาด เพราะหากไร้คุณธรรมไร้ความสามารถเสียจริง ก็คงมิอาจทำให้นักพรตฝูหยางเคารพได้ ผู้สามารถรวบรวมยอดคนทั่วหล้าไว้ได้ด้วยบารมีส่วนตน และกวาดล้างศัตรูทั้งปฐพีจนไร้ผู้ต่อต้าน กลายเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนได้ แ