ีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ยืนอยู่ข้างเขา
พระอัครมเหสีเซียว จงกวง เจินเหรินปราบมาร เทียนฉิว ซั่วฮ่วน…ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด จะเป็นเพราะผลประโยชน์หรือเพราะความผูกพัน แต่ไร้ข้อกังขา พวกเขาล้วนอยู่ฝ่ายเดียวกับเขา จงกวงยอมละทิ้งสิบปีไม่แสวงหาโอสถทองคำ เจินเหรินปราบมารก็อดรอคอยจนถึงบัดนี้ พระอัครมเหสีก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจมาจนถึงทุกวันนี้
พวกเขา…เดิมพันว่าข้าจะชนะ!
“…”
หลังจากที่เงียบไปครู่หนึ่ง ลวี่หยางก็กางแขนเสื้อ นำธงหมื่นวิญญาณออกมา ผืนธงสั่นไหว: “หลังจากที่เข้าไปแล้ว ก็เฝ้าอยู่หน้าประตู[หอเด็ดดาว]เถิด”
“รับบัญชา!”
เซียวซานหาได้ลังเล ก้าวเข้าสู่ธงหมื่นวิญญาณโดยสมัครใจ ครั้นแปรเปลี่ยนเป็นวิญญาณธงแล้ว เขายังก้มหัวคารวะลวี่หยางอีกครั้ง ก่อนหันหลังจากไป
‘เช่นนี้ อย่างน้อยยังสามารถเก็บรักษาสภาพวิญญาณที่แท้จริงไว้ได้’
ชะตากรรมของเซียวซานย่อมคือความตายแน่นอน เพราะทันทีที่ลวี่หยางเริ่มแสวงหาโอสถทองคำ นครหลวงฮ่วนหมิงจะเป็นเป้าหมายแรกที่ต้องรับเคราะห์ ถึงเวลานั้น ผู้คนย่อมล้มตายมากมาย เลือดย่อมหลั่งรินไม่อาจเลี่ยง
“ฮึ!”
บนแท่นสูง ลวี่หยางยังคงนั่งขัดสมาธิ สูดกลืนลมปราณฟ้าดิน เงยหน้ามองฟากฟ้า เห็นบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนที่แปรเปลี่ยนเป็นตาข่ายใหญ่ ครอบคลุมตัวเขาไว้ใต้เบื้องล่าง
ฟ้าดินทั้งปวง มิได้เหลือทางให้ไป
นับแต่บรรพชนถิงโยวพิสูจน์สวรรค์ไร้กังวลสถาปนาสวนสุขนิรันดร์เหล่าเจินจวินทั้งหลายก็เร้นกาย เว
