ลยกงกล่าวพลางสูดลมหายใจลึก “เพียงแต่หากสิ่งที่เจ้าว่าทั้งหมดเป็นจริง ก็นับว่า ‘บังเอิญ’ เกินไปจริงๆ”
“ท่านเหลยกงผดุงความเที่ยงธรรม ไม่ลำเอียง ข้าจึงกล้าเล่าให้ท่านฟัง” ซ่งโหยวเอ่ย “ข้าอยากฟังความเห็นจากท่าน”
“เจ้าสงสัยว่าเป็นฝีมือ ‘เทพที่ไม่เป็นเทพ’ หรือเทพที่คอยก่อความวุ่นวายอยู่ในเงามืดหรือ”
“ล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น”
“แต่เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นตั้งแต่สองปีก่อน บ้างก็ย้อนไปสิบกว่าปี หรือยี่สิบปีก่อน บัดนี้คิดจะสืบให้ชัดย่อมเป็นไปได้ยากนัก” โจวเหลยกงกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม “ตอนนี้ศึกทางเหนือเพิ่งสงบ แต่เขตแดนภายนอกนั้นกลับสะสมภัยจากปีศาจไว้มากมาย หลังจากจอมมารวัวขาวแห่งเย่ว์โจวถูกปราบ วิมานสวรรค์ได้มีบัญชาให้กำจัดเผ่าแรดขาวทั้งหมด แต่ก็ยังมีปีศาจจำนวนไม่น้อยที่หลบหนีไปได้ ข้าและบรรดาเทพสายฟ้ายังต้องตามสืบอยู่ รอให้ข้าจัดการเรื่องที่ดินแดนตอนเหนือเสร็จสิ้นเสียก่อน หากมีเวลาว่าง จะไปสืบดูให้แน่ชัด”
“ท่านไม่ต่องรีบหรอก” ซ่งโหยวตอบ “ข้าไม่ได้จะให้ท่านลงมือสืบเพราะได้รับคำสั่งสวรรค์ เพียงแต่เห็นว่ามันช่าง ‘บังเอิญ’ เหลือเกิน จึงแจ้งให้ท่านทราบเท่านั้น”
“ไม่ต้องห่วง! ข้าจะไม่ทำให้วิมานสวรรค์ต้องเสื่อมศั
