ับเดินเข้าไปหานาง ดูเหมือนนางจะคิดว่าเขามาซื้อไข่เยี่ยวม้า จึงเงยหน้าขึ้นพูดคุย แต่เจ้าของร้านกลับชี้ไปทางด้านหลัง นางจึงหันไปมองตามอย่างงุนงง ทว่ายามเช้าบนถนนในฉางจิงคึกคักนัก ผู้คนเดินขวักไขว่ ย่อมมองไม่เห็นสิ่งใด
เรื่องราวเล็กน้อยเช่นนี้ทำให้ซ่งโหยวรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
ไม่ใช่แค่ประหลาดใจเพราะการพบพานโดยบังเอิญเท่านั้น แต่รวมถึงการที่นางมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในนครฉางจิงด้วยอาชีพขายไข่เยี่ยวม้า นับว่าเป็นวาสนาอย่างหนึ่ง
