แล้วส่งต่อให้มู่อวิ๋นจื่อ
มู่อวิ๋นจื่อยืนกลางแท่น สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่
การอัญเชิญเทพนั้นมิใช่เรื่องเล็ก จำต้องมีใจตั้งมั่น แม้ยามนี้จะคับขันเพียงใด ก็เร่งร้อนไม่ได้ โชคดีที่มู่อวิ๋นจื่อผ่านการบูชาทวยเทพมานานนัก โดยเฉพาะท่านโจวเหลยกงผู้เป็นจ้าวอัสนี เมื่อมั่นใจว่าตนทำถูกจารีตย่อมอัญเชิญได้แน่นอน แม้ข้ามบางขั้นตอนก็ไม่เป็นไร เมื่อแน่ใจในผลแล้ว ใจจึงนิ่งลงได้
“ข้ามู่อวิ๋นจื่อ แห่อารามชิงเซียว อำเภอตงเหอ แคว้นอั๋งโจว ขออัญเชิญจ้าวอัสนีแห่งเมืองเร้นลับสวรรค์ทั้งเก้า ขณะนี้ที่หมู่บ้านดอกท้อ เมืองฉางจิง มีปีศาจชั่วร้ายอาละวาด คอยจับมนุษย์ไปกิน ขอท่านเทพโปรดลงมาปราบมันด้วยเถิด!”
“ขออัญเชิญจ้าวอัสนีแห่งเมืองเร้นลับสวรรค์ทั้งเก้า…”
ท่องคาถาซ้ำไปซ้ำมาเรื่อยๆ
คนในบ้านไม่อาจเห็นเหตุการณ์ด้านนอกอีกต่อไป
ปีศาจเหวี่ยงแขนขวาออกก่อน
แต่เด็กหญิงที่ยืนตรงหน้ากลับแค่เอนตัวหลบเล็กน้อย พร้อมกับแหงนศีรษะเล็กๆ กรงเล็บฉับไวนั้นก็ฟาดผ่านไปอย่างเฉียดฉิว แขนซ้ายที่ฟาดตามมาก็พลาดเป้าเช่นกัน
สองมือปราบในพงหญ้าแทบมองตามไม่ทัน แม้แต่ทิศทางการหลบของแม่นางสามสีก็มองไม่ทัน เพียงรู้สึกว่าปีศาจปีนขึ้นหลังคามาเหวี่ยงกรงเล็บใส่อากาศเท่านั้น
ดีที่เจ้าสิ่งนั้นโง่เขลา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันส่งเสียงคำรามลั่นอีกทีแล้วกระโจนพุ่งเข้าใส่ตรงหน้า
แต่แม่นางสามสีกลับย่อตัวลงแล้วดีดปลายเท้าขึ้น
ฟึ่บ!
เด็กหญิงตัวน้อยกระโดดขึ้นอย่
