่อใด ถึงได้เปราะยิ่งนัก
ส่วนปีศาจที่ถูกฟาดปลิว ตกลงมาตรงหน้ากระท่อมที่แม่นางสามสีประจำอยู่ พอล้มลงไป หงายหน้าเงยขึ้น ก็สบตากับเด็กหญิงที่ชะโงกหน้าออกมาจากชายคาพอดี
ปีศาจส่งคำรามแล้วดีดตัวขึ้นในพริบตา!
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันตระหนักได้ว่าเสือกับยักษ์หินนั้นล้วนอยู่ใต้อำนาจของนางหรือเพียงเพราะมันเห็นว่าเสือกับยักษ์เป็นสิ่งเทียมไร้วิญญาณ ต่างจากสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ถึงได้เบนความสนใจทั้งหมดมาทางนี้ รีบลุกขึ้นแล้วถีบตัวพุ่งขึ้นสู่หลังคา
เมื่อสองปีก่อนตอนมันเพิ่งโผล่ออกจากดิน ยังปีนต้นไม้ไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กระโดดเพียงครั้งเดียว ก็เกี่ยวขอบชายคาไว้ได้อย่างง่ายดาย กรงเล็บจิกเข้าผืนไม้แน่น แล้วตะเกียกตะกายขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
พริบตาเดียว มันก็ขึ้นมาถึงยอดหลังคาแล้ว
ปีศาจคำรามก้อง แผ่แขนออกทั้งสองข้าง นิ้วทั้งห้าคล้ายกรงเล็บเหล็ก แหวกอากาศพุ่งเข้าหาเด็กหญิงตรงหน้า
รวดเร็วและรุนแรงจนแทบมองไม่ทัน สามอาจารย์ศิษย์ในบ้านเบิกตากว้างพร้อมกัน
“แย่แล้ว!”
มู่อวิ๋นจื่อสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม ก่อนจะเบนสายตาออกจากช่องหน้าต่างไป
ครั้นมองกลับมาก็เห็นว่าศิษย์ทั้งสองกำลังมองมาทางตน
“อัญเชิญเทพเจ้าสายฟ้าออกมาเร็วเข้า!”
“ขอรับ!”
สองศิษย์ตอบรับทันที รีบตรงไปข้างหลังทันที
ในห้องมีแท่นบวงสรวงเตรียมไว้พร้อมแล้ว ทั้งเครื่องหอม เทียน และเครื่องสักการะ ทุกอย่างครบถ้วน ศิษย์คนหนึ่งจุดธูป อีกคนจุดเทียน
