รรดาผู้ฝึกวรยุทธ์ทั้งหลาย สิ่งที่เฝ้าฝันกันมาตลอดชีวิต ก็มักมีเพียงสองหนทาง หนึ่งคือเหมือนสวี่ อี้ฝาน ใช้วิถียุทธ์บรรลุสู่หนทางแห่งเต๋า อีกหนึ่งก็คือเหมือนเฉินจื่ออี้ ออกรบจนไร้ผู้ต่อต้าน”
“แล้วตัวท่านเล่า…จอมยุทธ์หญิง”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
“ว่ากันว่ากองทัพชายแดนเหนือที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขา สามารถกวาดล้างแผ่นดินต้าเยี่ยนได้ จริงหรือไม่”
“ข้าไม่สันทัดการทัพ แต่เหนือแดนรบมิได้ขาดเสียงศึก กองทัพปราบเหนือครอบครองกำลังพลกว่าครึ่งของกองทัพต้าฉฺยาน แถมล้วนเป็นทหารผ่านศึกทั้งสิ้น…” นักพรตเพียงกล่าวความเห็นตามที่รู้
“ช่างน่าเกรงขามยิ่งนัก”
จอมยุทธ์หญิงอุทานด้วยความประหลาดใจ
ส่วนเด็กหญิงยังคงจ้องเขม็งที่นางไม่วางตา
แต่จอมยุทธ์หญิงกลับสนใจเรื่องของแม่ทัพเฉินมากกว่า จึงพูดต่อว่า “น่าเสียดายที่เขามิได้คิดก่อกบฏ มิหนำซ้ำยังเกือบตัวคนเดียวเข้าสู่เมืองหลวง หากเขามีใจคิดกบฏเล่า! แม้การก่อกบฏในตอนนี้มิใช่เรื่องง่าย แต่ด้วยฝีมือเช่นเขา ก็มิใช่เรื่องยากนัก หากลุกขึ้นสู้ ต่อให้แพ้ ก็นับว่าเป็นดั่งมังกรกล้า แต่บัดนี้กลับจำต้องให้ฮ่องเต้และเหล่าขุนนางกำหนดชะตา”
“จอมยุทธ์หญิงช่างมีวิสัยทัศน์”
นักพรตเอ่ยชม พร้อมกับเช็ดมือไปพลาง
จอมยุทธ์หญิงอู๋พูดถูกอยู่ส่วนหนึ่ง ด้วยบารมีของแม่ทัพเฉิน การก่อกบฏมิใช่เรื่องง่ายก็จริง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไปนักเช่นกัน
บัดนี้กองทัพชายแดนเหนือมิได้เพียงมีกำลังพลมากแล
